پیام های عاشورا صفحه 162

آگاه بودند که ما آمدیم ادای وظیفۀ خدایی بکنیم، آمدیم اسلام را حفظ کنیم.(1)

وقتی قیام برای خدا باشد، هرگز احساس باختن و خسارت هم در کار نیست و رزمنده در هر دو حال شکست یا پیروزی خود را برندۀ میدان می داند. امام امّت در مورد بر افروخته شدن چهرۀ سیدالشهداء در روز عاشورا هرچه به ظهر عاشورا نزدیک تر می شد، می فرماید:

برای اینکه می دید جهاد در راه خداست و برای خداست و چون جهاد برای خداست، عزیزانی که از دست می دهد، از دست نداده است، اینها ذخایری هستند برای عالم بقا.(2)

دربارۀ تکلیف دفاع در جنگ تحمیلی علیه ایران نیز، امام امّت همین دیدگاه را داشت و این سخن اوست:

«ما در جنگ، برای یک لحظه هم نادم و پشیمان از عملکرد خود نیستیم. راستی مگر فراموش کرده ایم که ما برای ادای تکلیف جنگیده ایم و نتیجه فرع آن بوده است؟ ملّت ما تا آن روز که احساس کرد که توان و تکلیف جنگ دارد، به وظیفۀ خود عمل کرد.» (3)

1- (1) - صحیفۀ نور، ج 15، ص 55.
2- (2) - همان، ج 17، ص 239.
3- (3) - همان، ج 21، ص 95.