مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق(قدس سره): امام حسین علیه السلام و عاشورا از زبان معصومان علیهم السلام صفحه 33

گوید: امام صادق علیه السلام گریست و سپس گفت: بیشتر بخوان! قصیده ی دیگری برایش خواندم و او باز گریه کرد، و من از پشت پرده نیز صدای گریه شنیدم. وقتی که آرام شدم، حضرت گفت: ای اباهارون هر کس در رثای حسین علیه السلام شعری بخواند، بگرید و ده کس را بگریاند، بهشت برای آنان حتمی گردد. و هر که در رثای حسین علیه السلام شعری بخواند، بگرید و پنج کس را بگریاند، باز بهشت برای آنان نوشته شود و هر کس در رثای حسین علیه السلام شعری بخواند، بگرید و یکی را بگریاند، باز هم بهشت بر آن دو ضرور گردد. هر که در نزد او از حسین علیه السلام یادی شود و از چشمان او به مقدار پر پشه ای اشک بیرون آید، پاداش نیکی با خدا باشد و خدا باشد و خدا برای او، به کمتر از بهشت راضی نباشد. [ صفحه 225] 2. عن أبی عماره المنشد، عن أبی عبدالله علیه السلام قال: قال لی: یا أباعماره أنشدنی فی الحسین علیه السلام قال: فانشدته فبکی، قال: ثم انشدته فبکی، قال: فوالله مازلت أنشده و یبکی حتی سمعت البکاء من الدار، فقال لی: یا أباعماره من أنشد فی الحسین علیه السلام شعرا فأبکی اربعین فله الجنه. و من أنشد فی الحسین علیه السلام شعرا فأبکی ثلاثین فله الجنه. و من أنشد فی الحسین علیه السلام شعرا فأبکی عشرین فله الجنه. و من أنشد فی الحسین علیه السلام شعرا فأبکی عشره فله الجنه. و من أنشد فی الحسین علیه السلام شعرا فأبکی واحدا فله الجنه. و من أنشد فی الحسین علیه السلام شعرا فبکی الجنه. و من أنشد فی الحسین علیه السلام شعرا فتباکی فله الجنه. [212] .از ابوعماره ی

مرثیه خوان نقل است که گوید: امام صادق علیه السلام به من گفت: ای ابوعماره، شعری در رثای الحسین علیه السلام برایم بخوان! گوید که خواندمش و او گریه کرد؛ باز خواندمش، باز گریست. گوید: به خدا، پیوسته برایش می خواندم و او می گریست، تا این که از خانه نیز صدای گریه شنیدم. به من گفت: ای ابوعماره، هر که در رثای حسین بن علی علیه السلام، شعری بخواند و پنجاه کس را بگریاند، بهشت او را است، و هر که در رثای حسین علیه السلام، شعری بخواند و چهل کس را بگریاند بهشت او را است. و هر که در رثای حسین علیه السلام شعری بخواند و سی کس را بگریاند، باز بهشت، او را است، و هر که در رثای حسین علیه السلام شعری بخواند و بیست کس را بگریاند، بهشت، او را است. و هر که در رثای حسین علیه السلام شعری بخواند و ده کس را بگریاند، بهشت او را است و هر که در رثای حسین علیه السلام شعری بخواند و یک نفر [ صفحه 226] را بگریاند، بهشت او را است، و هر که در رثای حسین علیه السلام شعری بخواند و خود بگرید، باز بهشت او را است و هر که در رثای حسین علیه السلام شعری بخواند و بخواهد که بگرید، باز هم بهشت، او را است.»3. عن صالح بن عقبه، عن ابی عبدالله علیه السلام قال: من أنشد فی الحسین علیه السلام بیتا من شعر فبکی و أبکی عشره فله و لهم الجنه. و من أنشد فی الحسین علیه السلام بیتا فبکی و أبکی تسعه فله الجنه. فلم یزل حتی قال: أنشد فی الحسین علیه السلام شعرا فبکی - و أظنه قال: أو

تباکی - فله الجنه. [213] .صالح بن عقبه از امام صادق علیه السلام نقل می کند که حضرت گفت: «هر که در رثای حسین علیه السلام، بیت شعری بخواند، و ده کس را بگریاند، بهشت برای او و آنان باشد. و هر که یک بیت شعر، در رثای حسین علیه السلام بخواند، گریه کند و نه کس را بگریاند، بهشت در رثای او و آنان باشد. امام صادق علیه السلام همچنان ادامه داد تا گفت: هر کس در رثای حسین علیه السلام شعری بخواند و بگرید - (راوی گوید:) و گمانم گفت: یا این که بخواهد گریه کند - بهشت او را می سزد.»

محبان امام حسین

عن حذیفه بن الیمان، قال: رأیت النبی صلی الله علیه و آله آخذا بید الحسین بن علی علیه السلام و هو یقول: یا أیها الناس، هذا الحسین بن علی فاعرفوه، فوالذی نفسی بیده إنه لفی [ صفحه 227] الجنه، و محبیه فی الجنه و محبی محبیه فی الجنه. [214] .از حذیفه نقل است که گفت: پیامبر صلی الله علیه و آله را دیدم که دستان حسین بن علی علیه السلام را گرفته بود و می گفت: ای مردم! این حسین، پسر علی است، او را بشناسید. سوگند به خدایی که جانم در دست او است، او در بهشت خواهد بود و دوستداران او نیز در بهشت خواهند بود و دوستداران دوستدارانش نیز در بهشت خواهند بود.

پاداش گریه بر امام حسین

قال: کان عن بن الحسین علیه السلام یقول: [ صفحه 228] أیما مؤمن دمعت عیناه لقتل الحسین علیه السلام حتی تسیل علی خده بوأه الله تعالی بها فی الجنه غرفا یسکنها أحقابا. أیما مؤمن دمعت عیناه حتی تسیل علی خذه فیما مسنا فی الاذی من عدونا فی الدنیا بوأه الله فی الجنه مبوأ صدق. و أیما مؤمن مسه أذی فینا فدمعت عیناه حتی تسیل علی خده من مضاضه ما أوذی فینا صرف الله عن وجهه الأذی ؤ آمنه القیامه من سخطه و النار. [216] .محمد بن مسلم از امام محمد علیه السلام نقل می کند که آن حضرت گفت: «امام سجاد علیه السلام همیشه می گفت: هر مؤمنی که چشمانش به خاطر کشته شدن حسین علیه السلام به اشک نشیند و سرشگش به صورتش جاری گردد، خداوند متعال برای او در بهشت، غرفه هایی آماده سازد که سالیان سال در آن ها سکونت گزیند، و هر مؤمنی که چشمانش از آزاری که به ما در این دنیا از دشمنان رسیده، به اشک نشیند و سرشگش به رخش جاری گردد، خدا او را در بهشت، در مقام صدق (جایگاه امن و راستش) جای دهد، و هر مؤمنی که در راه ما، آزاری به او رسد و چشمانش را ناراحتی به اشک نشیند تا سرشگش بر رخش روان گردد، به خاطر آزاری که در راه ما دیده است، خداوند در روز رستاخیز، آزار و اذیت را از او برطرف سازد و از خشم خویش و از آتش دورخ، در امان دارد.

تشنگی و یاد امام حسین

عن داود بن کثیر الرقی، قال: کنت عند أبی عبدالله علیه السلام أذا استشقی الماء، فلما شربه رأیته و قد استعبر و أغر و رقت عیناه