مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق(قدس سره): امام حسین علیه السلام و عاشورا از زبان معصومان علیهم السلام صفحه 38
- اهمیت عاشورا پژوهی 1
- مقدمه 1
- هدف پژوهش 1
- مقتل شیخ صدوق 2
- پیشینه ی مقتل نگاری 2
- شاخصه های مقتل شیخ صدوق 2
- قرائت شیخ صدوق از قیام عاشورا 3
- روایت رؤیای ام ایمن 3
- امام حسین در عصر پیامبر 3
- شیوه ی پژوهش 3
- قصه ی فطرس 4
- داستان دردائیل 4
- مولود پاکیزه 4
- مراسم نام گذاری امام حسین 5
- تکبیر تکلم 6
- حکایتی از کودکی امام حسین 7
- روزه گرفتن و ایثار در کودکی 7
- امام حسین خود را معرفی می کند 8
- مصباح هدایت و سفینه ی نجات 9
- امام حسن و حسین از زبان رسول خدا 10
- اخبار آسمانی و پیش گویی از شهادت امام حسین علیه السلام 10
- پیش گویی هایی پیامبر 10
- پیش گویی پیامبر از شهادت مسلم بن عقیل 12
- پیش گویی های امام علی از شهادت امام حسین 13
- شهادت امام حسین از زبان امام حسن 14
- در حدیث دیگران 14
- حدیث صحیفه ی آسمانی 15
- امتناع از بیعت 15
- در مسیر شهادت 15
- خروج از مدینه 16
- می رود منزل به منزل، با شتاب 16
- رویایی با حر بن یزید ریاحی 17
- امام حسین با یارانش سخن می گوید 17
- در منزل قطقطانه 17
- شب عاشورا 18
- در منزل قصر بنی مقاتل 18
- ورود به کربلا 18
- در صبح عاشورا 19
- سخنی از بریر بن خضیر همدانی 19
- توبه ی حر بن یزید ریاحی 20
- شهادت زهیر بن قین 20
- امام حسین اتمام حجت می کند 20
- شهادت ابوالشعثاء الکندی 21
- شهادت حبیب بن مظاهر 21
- شهادت مالک بن أنس کاهلی 21
- شهادت عبدالله بن ابی عروه ی غفاری 21
- شهادت بریر بن خضیر همدانی 21
- شهادت عبدالله بن عمیر 22
- شهادت علی اکبر و قاسم بن حسن 22
- شهادت نافع بن هلال 22
- شهادت عبدالله بن مسلم 22
- شرح مرگ و اشقیاق 23
- شهادت امام حسین علیه السلام 23
- عباس، مرد وفا و ایثار 23
- وصف الحال شهیدان 23
- شمار زخم ها 24
- انگشتر امام حسین 24
- پیشوای شهیدان، در قتلگاه 24
- وصیت امام حسین 25
- غارت خیمه ها به روایت فاطمه، بنت الحسین 25
- روز عاشورا به روایت امام رضا 25
- روز عاشورا، روز عزا و ماتم 26
- تأثر روح نبوی از شهادت امام حسین 27
- پس از شهادت 27
- به خدا حسین کشته شد 27
- گریه ی آسمان 28
- فرایند فاجعه 28
- سوگواری پریان 28
- مجلس یزید بن معاویه 29
- در مجلس ابن زیاد 29
- سرگذشت پسران مسلم 30
- در زندان شام 30
- ندبه و نوحه در سوگ سرور آزادگان 31
- گریه بر ذبیح الله 31
- شعر خوانی در رثای سرور آزادگان 32
- امام حسین اسوه ی رسولان 32
- انا قتیل العبره 32
- محبان امام حسین 33
- پاداش گریه بر امام حسین 33
- تشنگی و یاد امام حسین 33
- زیارت امام حسین علیه السلام 34
- پیش بینی امام علی از اقبال مردم به کربلا 34
- امام سجاد پیشوا و پیام آور عاشورا 34
- فرشتگان کربلا 35
- توصیه به زیارت امام حسین 35
- پاداش زیارت 36
- معادل حج و عمره 37
- زیارت نیمه ی شعبان 38
- زیارت امام حسین در روز عرفه 38
- آداب زیارت 39
- زیارت امام حسین در حال تقیه 39
- زیارت امام حسین از راه دور 40
- زیارت شهدای کربلا 40
- زیارت وداع 40
- حریم مرقد مطهر 41
- سجده و تسبیح با تربت کربلا 41
- در قداست حرم مقدس 41
- تربت کربلا 41
- پدر نه پیشوای معصوم 42
- عاشوار و موعود منتقم 42
- عاشورا و قیام قائم 43
- آخر و عاقبت ستمگران در دنیا 44
- خدا، کشندگان امام حسین را نمی بخشاید 44
- خونخواهی فاطمه ی زهرا در روز رستاخیز 45
- شدت عذاب ستمگران در جهان جاویدان 45
- سخنان امام حسین علیه السلام 46
- توضیح 46
- دعای باران 47
- در باب خداشناسی 47
- نفرین منافقان 48
- خصومت بنی امیه 48
- خیر دنیا و آخرت 48
- امامت و مردم داری 48
- مواعظ و آداب 49
- پاورقی 50
و بهمان جای یمنی؟ گفت: آری از همان جایم. امام پرسید: برای چه این جا آمده ای؟ گفت: آمده ام که امام حسین علیه السلام را زیارت کنم. امام صادق علیه السلام گفت: پس در این آمدن، خواسته ای جز زیارت نداری؟ گفت: آری خواسته ای جز این ندارم که نمازی نزد او بخوانم، زیارتش کنم، سلامش دهم و به پیش خانواده ام برگردم.امام صادق علیه السلام از او پرسید: در زیارت او چه دیده اید؟ گفت: در زیارت او، برکت در جان و مال، اولاد و اهل و عیال، و روزی و زندگانی خود می بینیم و خواسته هایمان برآورده می شود. امام صادق علیه السلام به او گفت: برادر یمنی، آیا می خواهی افزون بر آن که گفتی، من نیز بخشی از بهره های آن را برایت بشمارم؟ گفت: یابن رسول الله، بشمار. حضرت گفت: زیارت امام حسین علیه السلام معادل است با حجی پذیرفته و پسندیده و پاک، به همراهی رسول خدا. بادیه نشین از این سخن به شگفتی افتاد و امام ادامه داد: آری، بلکه دو حج صحیح و مقبول و پاکی که با رسول خدا باشد. بادیه نشین شگفت زده شد. امام صادق علیه السلام همچنان می افزود، تا این که گفت: معادل با سی حج صحیح و پاکی که با رسول خدا باشد.» [ صفحه 262] 12. عن یزید بن عبدالملک، قال: کنت مع أبی عبدالله علیه السلام فمر قوم علی حمیر، فقال: أین یریدون هؤلاء؟ فقلت: قبور الشهداء، قال: فما یمنعهم من زیاره قبر الشهید الغریب؟ فقال له رجل من أهل العراق: و زیارته واجبه؟ فقال: زیارته خیر من حجه و عمره، و عمره و حجه حتی عد عشرین حجه و عشرین عمره، ثم قال: مبرورات متقبلات. قال: فوالله ما قمت حتی أتاه
رجل فقال له: إنی قد حججت تسع عشره حجه فادع الله لی أن یرزقنی تمام العشرین، قال: فهل زرت قبر الحسین علیه السلام؟ قال: لا، قال: لزیارته خیر من عشرین حجه [268] .از یزید، پسر عبدالملک، نقل است که: «با امام صادق علیه السلام بودم که گروهی سوار بر خر، گذر کردند. امام پرسید: این ها به کجا می روند؟ گفتم: مزار شهیدان. گفت: چه چیز آنها را از زیارت قبر شهید غریب باز می دارد؟ مردی از اهل عراق از او پرسید: آیا زیارت او واجب است؟ امام گفت: زیارت او بهتر است از حج و عمره، از عمره و حج، و تا بیست حج و بیست عمره شمرد، سپس افزود: حج و عمره هایی که صحیح و پذیرفته شده باشند. راوی گوید: «به خدا چنان نایستاده بودم که مردی آمد و به حضرتش گفت: من نوزده حج گذارده ام، از خدا بخواه تا بیستمی را نیز روزی ام سازد. امام پرسید: آیا قبر امام حسین علیه السلام را زیارت کرده ای؟ گفت: نه، امام گفت: البته، او از بیست حج برتر است.»13. عن ام سعید الأ حمسیه قالت: عند أبی عبدالله علیه السلام و قد بعثت من یکتری لی حمارا إلی قبور الشهداء فقال علیه السلام: ما یمنعک من سیدالشهداء؟ قالت: قلت و من هذا جعلت فداک؟ قال: فذاک الحسین بن علی علیه السلام، قالت: قلت و ما [ صفحه 263] لمن زاره؟ قال: حجه و عمره و من الخیر کذا و کذا، عد ثلاث مرات بیده. [269] .از ام سعید أحمسی نقل است که: «پیش از امام صادق علیه السلام بودم و کسی را فرستاده بودم تا برای رفتن به زیارت قبور شهیدان، خری کرایه کند. امام
صادق علیه السلام گفت: چه چیزی تو را از (زیارت) سیدالشهدا باز داشته است؟ گفتم: او کیست فدایت شوم؟ گفت: امام حسین علیه السلام، گفتم: برای کسی که زیارتش کند چه پاداشی است؟ گفت: پاداش حج و عمره و چنین و چنان از خیر و نیکی و سه بار آن را با دستانش شمرد.» [270] .14. عن أم سعید الأحمسیه، قالت: جئت الی أبی عبدالله علیه السلام فدخلت علیه و جاءت الجاریه فقالت: قد جئتک بالدابه، فقال علیه السلام یا أم سعید، حدثینی أی شی ء هذه الدابه، أین تبغین، أین تذهبین؟ قالت: قلت لأزور قبور الشهداء، فقال: أخبرینی ]أخری[ [271] ذلک الیوم ما أعجبکم یا أهل العراق، تاتون الشهداء من سفر بعید و تترکون سیدالشهداء؟ ألا تأتونه؟ قالت: قلت له: من سیدالشهداء؟ فقال: الحسین بن علی علیه السلام قالت: قلت إنی إمراه. فقال: لا بأس بمن کان مثلک أن تذهب إلیه و تزوره. قلت: أی شی ء لنا فی زیارته؟ قال: حجه و عمره و اعتکاف شهرین فی المسجد الحرام و صیامهما [272] . [ صفحه 264] از ام سعید احمسی نقل است که گفت: «به پیش امام صادق علیه السلام آمدم، و وارد خانه ی او شدم. کنیزم آمد و به من گفت: حیوان را آوردم. امام صادق علیه السلام گفت: ای ام سعید، بگو ببینم این حیوان برای چیست، مقصدت کجاست، به کجا می روی؟ گفتم: می خواهم، قبر شهیدان را زیارت کنم. گفت: (امروز را صبر کن) ای اهل عراق، چه شگفت آورید شما! از راه دور به زیارت شهیدان می آیید، اما زیارت سیدالشهداء را ترک می گویید؟ به زیارت او نمی روید؟!ام سعید گوید: «از او پرسیدم: سیدالشهداء کیست؟ گفت: امام حسین علیه السلام. گفتم: من زنم،
گفت: برای زنی، چون تو اشکالی ندارد که به سوی او رود و زیارتش کند. پرسیدم: در زیارت او برای ما چه پاداشی است؟ پاداشش معادل است با پاداش حج و عمره و اعتکاف دو ماه در مسجدالحرام، و دو ماه روزه داری.»
زیارت امام حسین در روز عرفه
1. روی عن داود الرقی، قال: سمعت أبا عبدالله جعفر بن محمد و أباالحسن موسی بن جعفر و أباالحسن علی بن موسی علیه السلام و هم یقولون: من أتی قبر الحسین بن علی علیه السلام بعرفه قلبه الله تعالی ثلج الصدر ]ثلج الفؤاد[ [273] .از داود رقی روایت است که گفت: «از امام صادق و امام موسای کاظم و امام رضا علیهم السلام شنیدم که می گفتند: هر که در روز عرفه قبر امام حسین علیه السلام را زیارت کند، خداوند متعال او را با دلی مسرور و مطمئن به موطنش بر می گرداند.» [ صفحه 265] 2. عن علی بن أسباط یرفعه إلی أبی عبدالله علیه السلام قال: إن الله عزوجل یبدأ بالنظر إلی زوار قبر الحسین بن علی علیه السلام عشیه عرفه. قال: قلت: قبل نظره إلی أهل الموقف؟ قال: نعم. قلت: و کیف ذاک؟ فقال: لأن اؤلئک أولاد زنی و لیس فی هؤلاء أولاد زنی. [274] .از علی بن اسباط به صورت مرفوع، نقل است که امام صادق علیه السلام گفت: خدای عزوجل شامگاه، عرفه، نظر لطفش را نخست شامل حال زائران قبر امام حسین علیه السلام می گرداند. راوی گوید: «گفتم: پیش از آن که به اهل موقف (آنان که در عرفاتند) نظر کند؟»امام گفت: آری. گفتم: این چگونه ممکن است؟ گفت: برای این که در میان آنها، فرزندان زنا نیز یافت شود، اما در میان اینان یافت نمی شود.3.
عن عبدالله بن مسلکان، قال: قال أبوعبدالله علیه السلام: إن الله تبارک و تعالی یتجلی لزوار قبر الحسین علیه السلام قبل أهل عرفات و یقضی حوائجهم و یغفر ذنوبهم و یشفعهم فی مسائلهم، ثم یثنی بأهل عرفات فیفعل ذلک بهم. [275] .عبدالله، پسر مسکان، گوید که امام صادق علیه السلام گفت: «خداوند تبارک و تعالی، پیش از اهل عرفات، به زائران قبر امام حسین علیه السلام تجلی می کند، خواسته های آنان را برآورده می سازد، گناهانشان را می بخشاید و شفاعتشان را می پذیرد؛ سپس به اهل عرفات رو می کند و آن چه را که با زائران امام حسین علیه السلام کرده بود، [ صفحه 266] با آنان نیز می کند.»4. عن بشیر الدهان، قال: قلت لأبی عبدالله علیه السلام: ربما فاتنی الحج فأعرف عند قبر الحسین علیه السلام، قال: أحسنت با بشیر، أیما مؤمن أتی قبر الحسین علیه السلام عارفا بحقه فی غیر یوم عید کتبت له عشرون حجه و عشرون عمره مبرورات متقبلات و عشرون غزوه مع نبی مرسل أو إمام عادل. و من أتاه فی یوم عید کتبت له ألف حجه و ألف عمره مبرات متقبلات، وألف غزوه مع نبی مرسل أو إمام عادل. قال: فقلت له: و کیف لی بمثل الموقف؟ قال: فنظر إلی شبه المغضب، ثم قال: یا بشیر إن المؤمن إذا أتی قبر الحسین علیه السلام یوم عرفه عارفا بحقه فاغتسل بالفرات ثم توجه إلیه کتب الله عزوجل له بکل خطوه حجه بمناسکها - و لا أعلمه إلا قال - و عمره. [276] .بشیر دهان گوید: «که به امام صادق علیه السلام گفتم: بعضی از سالها که حج را از دست می دهم، اعمال عرفات را در کنار قبر امام حسین علیه السلام برگزار می کنم. امام
گفت: ای بشیر کار خوبی می کنی، هر مؤمنی که امام حسین علیه السلام را، با شناخت حقش در روزی غیر از روز عید، زیارت کند، بر او، بیست حج و بیست عمره ی صحیح و پذیرفته شده و بیست جهاد به رهبری پیامبری فرستاده شده یا پیشوایی دادگر، نوشته می شود، و هر کس در روز عید به زیارتش رود، بر او، هزار حج و هزار عمره ی درست و پذیرفته شده و هزار جهاد به رهبری پیامبری فرستاده شده یا پیشوایی دادگر، نوشته می شود.» [ صفحه 267] راوی گوید: به امام گفتم: چگونه می تواند جایگاهی همانند موقف بوده باشد؟! امام مثل کسی که خشمگین باشد، به من نگاهی کرد و سپس گفت: ای بشیر، مؤمنی که به حق حسین علیه السلام عارف باشد و در روز عرفه به زیارت قبرش آید، از فرات غسل کند و سپس به سوی او راه افتد، خدای عزوجل بر هر گامش، حجی را با همه ی مناسکش برای او می نویسد. راوی گوید: دیگر چیزی ندانستم مگر این که امام گفت: و نیز عمره ای را.
زیارت نیمه ی شعبان
روی هارون بن خارجه عن أبی عبدالله علیه السلام قال: إذا کان النصف من شعبان نادی مناد من الافق الأعلی: یا زائری قبر الحسین ارجعوا مغفورا لکم، ثوابکم علی ربکم و محمد نبیکم. [277] .هارون، پسر خارجه، از امام صادق علیه السلام روایت می کند: «زمانی که نیمه ی شعبان فرارسد، ندا کننده ای از افق أعلی ندا می کند: ای زائران قبر حسین علیه السلام برگردید که بخشوده شده اید، پاداشتان با پروردگارتان و پیامبرتان محمد صلی الله علیه و آله.»