مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق(قدس سره): امام حسین علیه السلام و عاشورا از زبان معصومان علیهم السلام صفحه 39

آداب زیارت

سر قبر پدران و مادران خویش می رفتید، چنین نمی کردید. راوی گوید: «گفتم: پس چه بخوریم؟ امام گفت: نان و شیر»3. قال الصادق علیه السلام: بلغنی أن قوما إذا زاروا الحسین علیه السلام حملوا معهم السفره فیها الجداء و الأخبصه و أشباهه، لو زاروا قبور أحبائهم ما حملوا معهم هذا. [280] .امام صادق علیه السلام گفت: «به من خبر رسیده که گروهی هرگاه به زیارت امام حسین علیه السلام می روند، با خود سفره ای بر می دارند که در آن بره ی بریان و حلوای خرما [ صفحه 269] و چیزهای شبیه آن است، اگر بر سر قبر دوستانشان می رفتند آن سفره را با خود بر نمی داشتند.»4. قال الصادق علیه السلام: اذا أتیت أبا عبدالله الحسین علیه السلام فاغتسل علی شاطی ء الفرات ثم البس ثیابا طاهره، ثم امش حافیا، فأنک فی حرم من حرم الله عزوجل و حرم رسوله صلی الله علیه و آله و علیک بالتکبیر و التهلیل و التمجید و التعظیم لله عزوجل کثیرا والصلاء علی محمد و أهل بیته صلوات الله علیهم حتی تصیر إلی باب الحائر ثم تقول:السلام علیک یا حجهالله و ابن حجته، السلام علیکم یا ملائکه الله و زوار قبر ابن نبی الله.ثم اخط عشر خطی، ثم قف و کبر الله ثلاثین تکبیره، ثم امش إلیه حتی تأتیه من قبل وجهه و استقبل وجه بوجهک واجعل القبله بین کتفیک ثم قل:السلام علیک یا حجه الله و ابن حجته، السلام علیک یا ثار الله فی الارض و ابن ثاره، السلام علیک یا وتر الله الموتور فی السماوات و الارض أشهد أن دمک سکن فی الخلد و اقشعرت له أظله و بکی له جمیع الخلائق و بکت له السماوات السبع و الأرضون

السبع و ما فیهن و ما بینهم و من یتقلب فی الجنه و النار من خلق ربنا و ما یری و ما لا یری، أشهد أنک حجه الله و ابن حجته و أشهد أنک ثارالله و ابن ثاره و أشهد أنک وتر الله الموتور فی السماوات و الأرض و أشهد أنک بلغت عن الله و نصحت و وفیت و أوفیت و جاهدت فی سبیل ربک و مضیت للذی کنت علیه شهیدا و مستشدا و شاهدا و مشهودا. أنا عبدالله و مولاک و فی طاعتک و الوافد إلیک، ألتمس بذلک کمال المنزله عند الله عزوجل و ثبات القدم فی الهجره إلیک و السبیل الذی لایختلج دونک من الدخول فی کفالتک [ صفحه 270] التی أمرت بها، من أراد الله بدأ بکم، من أراد الله بدا بکم، من اراد الله بکم، بکم یبین الله الکذب و بکم یباعد الله الزمان الکلب و بکم یفتح الله و بکم یختم الله و بکم یمحو الله ما یشاء و بکم یثبت و بکم یفک الذل من رقابنا، و بکم یدرک الله تره کل مؤمن و مؤمنه تطلب، و بکم تنبت الأرض أشجارها، و بکم تخرج الأشجار أثمارها، و بکم منزل السماء قطرها، و بکم یکشف الله الکرب، و بکم ینزل الله الغیث، و بکم تسبح الأرض التی تحمل أبدانکم. لعنت أمه قتلتکم، و أمه خالفتکم، و أمه جحدت و لایتکم، و أمه ظاهرت علیکم، و أمه شهدت و لم تنصرکم، الحمدلله الذی جعل النار مأواهم و بئس وردالواردین، و بئس الورد المورود و الحمدالله رب العالمین.صلی الله علیک یا أبا عبدالله، أنا إلی الله ممن خالفک بری ء، أنا إلی الله ممن خالفک

بری ء، أنا إلی الله ممن خآلفک بری ء.ثم ائت علیا ابنه علیه السلام و هو عند رجلیه و تقول: السلام علیک یابن رسول الله، السلام علیک یا بن علی أمیرالمؤمنین، السلام علیک یابن الحسن و الحسین، السلام علیک یابن خدیجه و فاطمه، صلی الله علیک، صلی الله علیک، صلی الله علیک، لعن الله من قتلک، لعن الله من قتلک، لعن الله من قتلک، أنا إلی الله منهم بری ء، أنا إلی الله منهم بری ء، أنا إلی الله منهم بری ء ]ثم تقوم فتؤمی بیدک إلی الشهداء و تقول:[ السلام علیکم، السلام علیکم، السلام علیکم، فزتم و الله، فزتم والله، فزتم و الله، یا لیتنی کنت معکم فأفوز فوزا عظیما.ثم تدور فتجعل قبر أبی عبدالله علیه السلام بین یدیک فتصل ست رکعات و قد تمت [ صفحه 271] زیارتک.هذه الزیاره روایه الحسن بن راشد عن الحسین بن ثویر عن الصادق علیه السلام [281] .امام صادق علیه السلام گفت: «زمانی که به زیارت امام حسین علیه السلام آمدی، نخست از آب فرات غسل کن و لباس پاکی بپوش، سپس با پای پیاده پیش رو که تو در حرمی از حرم های خدای عزوجل، و در حرمی از حرم های رسول خدایی، و تا می توانی خدا را با تکبیر و تهلیل، و با مجد و عظمت یاد کن (تسبیحات اربعه را بسیار تکرار کن) و بر محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله درود بفرست، تا به درب حرم برسی. به آن جا که رسیدی می گویی: درود بر تو، ای حجت خدا! سپس ده گام به پیش بردار، بایست و سی مرتبه بگو: الله اکبر. سپس به سوی او پیش رو تا به بالای سرش برسی و

به طوری که رویت مقابل روی او باشد و قبله را پشت سر خود، میان دو کتف خویش قرار دهی. سپس بگو:درود بر تو، ای حجت خدا و پسر حجت خدا! درود بر تو، ای آن که خونش و خون پدرش بر زمین مانده است که خدا خود خون خواه شما است! درود بر تو ای بی کس که خدا، دادخواهت در آسمان و زمین است. گواهی می دهم که خون تو در بهشت جاودانه قرار گرفت و فرشتگان پرده دار عرش الهی از آن متأثر شدند و همه ی آفریدگان، بر آن گریستند، هفت آسمان و زمین و آن چه که در آن ها و میان آن ها است، برایش گریه کردند و هر که از آفریدگان پروردگارمان در بهشت و دوزخ درآمد و شد است، و هر چه که به چشم می آید و هر آن چه که دیده نمی شود، بر آن [ صفحه 272] گریست. گواهی می دهم که تو، حجت خدا و پسر خدایی و گواهی می دهم که خدا خود خون خواه خون تو و خون پدرت است و گواهی می دهم که تو بی کس و خون بر زمین مانده ای هستی که خدا، دادخواهت در آسمان ها و زمین است. گواهی می دهم که تو حق را از جانب خدا به مردم رساندی، خیرخواهی کردی، به عهد خود وفادار بودی و پیمان خویش به پایان رساندی، در راه پروردگارت، به جان کوشیدی و به راهی که خود گواه صادق، و شهید و شاهدش بودی، رفتی. من بنده ی خدا، چاکر تو، در طاعت تو و میهمان توام. با این زیارت از تو التماس می کنم که کمال منزلت را پیش خدای عزوجل و ثبات قدم را

در هجرت به سوی تو داشته باشم، و راهی را بپیمایم که جز تو، کس در آن مجذوبم نسازد، تا به کفالت تو که به ورود در آن مأمورم، وارد شوم. هر که خدا را خواهد، با شما سرآغاز، هر که خدا را خواهد، با شما سرآغازد، هر که خدا را خواهد از شما آغاز کند.توسط شماست که خدا، دروغ دروغگویان را افشا کند و به خاطر شما، روزگار سختی و رنج را به دور اندازد. خدا ]خواسته های خود را[ با شما بیاغازد و با شما به سامان برد. خدا هر چه را که بخواهد از میان ببرد و هر چه را که بخواهد دوام بخشد با شما از می برد یا دوام می بخشد و به واسطه ی شما زنجیر ذلت از گردنمان بردارد. با شما است که خدا از خون ریخته شده ی هر مرد و زن باایمان، خونخواهی کند و انتقام کشد، به خاطر شما است که زمین، درختانش را می رویاند و به خاطر شما است که درختان میوه می دهند. به خاطر شما است که آسمان، قطره های برکتش را فرومی ریزد. با شما خدا اندوه را می زداید، با شما خدا باران را می باراند و با شما زمینی که بدن های شما را در برگرفته است، تسبیح خدا می گوید. نفرین شده است امتی که شما را کشت و امتی که با شما مخالفت کرد و [ صفحه 273] امتی که ولایت شما را انکار کرد و امتی که دست به دست هم داد، در برابر شما ایستاد و امتی که مظلومیت شما را دید، ما شما را یاری نکرد. سپاس خدا را که آتش دوزخ را جایگاه آن ها قرار

داد، و چه بد جایگاهی است دوزخ، برای کسانی که به آن در می آیند! چه بدنه آن ها که به دوزخ درآیند! و سپاس خدایی را که پروردگار جهانیان است.درود خدا بر تو باد، یا أبا عبدالله، من از آنها که با تو مخالفت ورزیدند به سوی خدا برائت می جویم؛ من از آن ها که با تو مخالفت ورزیدند، به سوی خدا، برائت می جویم؛ من از آن ها که با تو مخالفت ورزیدند، به سوی خدا، برائت می جویم.سپس به سوی پسرش، علی ]اکبر[، که در پایش پایش قرار دارد، می آیی و می گویی: درود، تو را، ای فرزند رسول خدا! درود، تو را، ای فرزند امیرمؤمنان، علی! درود، تو را، ای فرزند حسن و حسین! درود، تو را، ای فرزند خدیجه و فاطمه! درود خدا بر تو، درود خدا بر تو!درود خدا بر تو! نفرین خدا بر کسی که تو را کشت، نفرین خدا بر کسی که تو را کشت، نفرین خدا بر کسی که تو را کشت! من از آن ها به سوی خدا، برائت می جویم، من از آن ها به سوی خدا، برائت می جویم، من از آن ها به سوی خدا، برائت می جویم، ]سپس از جا برمی خیزی و با دست به آرامگاه شهیدان اشارت می کنی و می گویی[: درود بر شما، درود بر شما، درود بر شما، که به خدا، رستگار شدید، به خدا، رستگار گشتید، به خدا، رستگار شدید، ای کاش من نیز با شما بودم، تا به آن رستگاری بزرگی که رسیدید، من نیز می رسیدم.سپس طواف می کنی، به گونه ای که قبر امام حسین علیه السلام پیش رویت باشد و آن گاه شش رکعت نماز می خوانی، که دیگر زیارت تو کامل شده و

به پایان رسیده [ صفحه 274] است.»شیخ صدوق در پایان می نویسد: «این همان زیارتی است که حسن بن راشد آن را به واسطه ی حسین بن ثویر از امام صادق علیه السلام روایت کرده است.»

زیارت امام حسین در حال تقیه