مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق(قدس سره): امام حسین علیه السلام و عاشورا از زبان معصومان علیهم السلام صفحه 40

إذا أتیت الفرات فاغتسل والبس ثوبیک الطاهرین، ثم ائت القبر و قل: صلی الله علیک یا أبا عبدالله، صلی الله علیک یا أبا عبدالله، صلی الله علیک یا أبا عبدالله، قد تمت زیارتک هذه فی حال التقیه. روی ذلک یونس بن ظبیان عن الصادق علیه السلام. [282] .«زمانی که به فرات رسیدی غسل کن و لباس های پاکیزه ات را بپوش، سپس کنار قبر بیا و بگو: درود خدا بر تو، یا ابا عبدالله، درود خدا بر تو یا اباعبدالله، درود خدا بر تو یا ابا عبدالله، و همین زیارت، در حال تقیه تو را کامل و کافی است.» این را یونس بن ظبیان از امام صادق علیه السلام روایت کرده است.

زیارت امام حسین از راه دور

فی روایه حنان بن سدیر عن أبیه قال: لی أبو عبدالله علیه السلام: یا سدیر تزور قبر الحسین علیه السلام فی کل یوم؟ قلت: جعلت فداک لا. قال: ما أجفاکم فتزوره فی کل شهر؟ قلت: لا. قال: فتزوره فی کل سنه؟ قلت: قد یکون ذلک، یا سدیر ما أجفاکم للحسین علیه السلام أما علمت أن لله تبارک و تعالی ألف ألف ملک شعث غبر [ صفحه 275] یبکون و یزورون و لایفترون. و ما علیک یا سدیر أن تزور قبر الحسین علیه السلام فی کل جمعه خمس مرات أو فی کل یوم مره، قلت: جعلت فداک بیننا و بینه فراسخ کثیره. فقال لی: اصعد فوق سطحک ثم التقت یمنه و یسره، ثم ارفع رأسک إلی السماء ثم تنحو نحو القبر فتقول: السلام علیک یا أبا عبدالله، السلام علیک و رحمه الله و برکاته. تکتب لک بذلک زوره و الزوره حجه و عمره. قال سدیر: فربما فعلت ذلک فی الشهر أکثر من

عشرین مره [283] .حنان بن سدیر در روایتی به واسطه ی پدرش از امام صادق علیه السلام نقل می کند که گفت: «ای سدیر، آیا قبر امام حسین علیه السلام را هر روز زیارت می کنی؟ گفتم: نه، فدایت شوم. گفت: چه قدر جفا می کنید، در هر ماه چطور؟ گفتم نه. گفت: پس سالی یک بار که زیارتش می کنی؟ گفتم: این، گاهی می شود. گفت: ای سدیر، چه قدر به امام حسین علیه السلام جفا می کنید، آیا نمی دانی که خداوند تبارک و تعالی را یک میلیون فرشته ی پریشان و خاک آلود است که برای امام حسین علیه السلام می گریند، او را زیارت می کنند و چیزی از خود نمی گویند؟ ای سدیر، چرا قبر امام حسین علیه السلام را هر هفته پنج بار، یا در هر روز یک بار، زیارت نمی کنی؟ گفتم: فدایت گردم، میان ما و قبر او فرسنگ های زیادی فاصله است.امام صادق علیه السلام به من گفت: پشت بام خانه ات برو، به چپ و راست نگاه کن، سرت را به سوی آسمان بلند کن، سپس به سوی قبر امام حسین علیه السلام رو بگردان و بگو: درود بر تو یا أبا عبدالله، درود و رحمت خدا و برکت هایش بر تو باد. اگر این کار را بکنی، برای تو یک زیارت نوشته می شود، زیارتی که معادل یک حج و عمره [ صفحه 276] است.سدیر گوید: پس از آن گاهی در ماهی بیش از بیست بار آن کار را انجام می دادم.»

زیارت شهدای کربلا

فاذا أردت زیاره قبور الشهداء فقل، السلام علیکم بما صبرتم فنعم عقبی الدار. [284] .«وقتی خواستی قبور شهیدان کربلا را زیارت کنی، بگو: درود بر شما برای شکیبایی تان و چه نیک است، سرای سرانجام!»

زیارت وداع

من روایه یوسف الکناسی عن أبی عبدالله علیه السلام قال: اذا أردت أن تودعه فقل: السلام علیک و رحمه الله و برکاته، نستودعک الله و نقرأ علیک السلام، آمنا بالله و بالرسول و بما جاء به و دل علیه و اتبعنا الرسول، یا رب فاکتبنا مع الشاهدین، اللهم لاتجعله آخر العهد منا و منه، اللهم إنا نسألک أن تنفعنا بحبه، اللهم ابعثه مقاما محمودا، تنصر به دینک و تقتل به عدوک و تبیر به من نصب حربا لآل محمد، فإنک وعدته ذلک و أنت لاتخلف المیعاد، السلام علیک و رحمه الله و برکاته، أشهد أنکم شهداء نجباء، جاهدتم فی سبیل الله و قتلتم علی منهاج رسول الله و ابن رسوله کثیرا، و الحمدالله الذی صدقکم وعده و أراکم ما تحبون و صلی الله علی [ صفحه 277] محمد و آل محمد و علیهم السلام و رحمه الله و برکاته، اللهم لاتشغلنی فی الدنیا عن شکر نعمتک و لا بإکثار فیها فتلهینی عجائب بهجتها و تفتننی زهرتها و لا بإقلال یضر بعملی ضره و یملا صدری همه، أعطنی من ذلک غنی عن شرار خلقک و بلاغا أنال به رضاک یا أرحم الراحمین.و قد أخرجت فی کتاب الزیارات و فی کتاب مقتل الحسین علیه السلام أنواعا من الزیارات و اخترت هذه لهذا الکتاب لأنها أصح الزیارات عندی من طریق الروایه و فیها بلاغ و کفایه. [285] .یوسف کناسی از امام صادق علیه السلام روایت کند که گفت: «زمانی

که خواست قبر امام حسین علیه السلام را وداع کنی، بگو درود و رحمت خدا و برکت هایش بر تو بادا، تو را به خدا می سپاریم و به تو درود می فرستیم. به خدا و پیامبرش و به آن چه آورده و راه نموده، ایمان آوردیم و از پیامبری پیروی کردیم، پروردگارا ما را با شاهدان بنویس! بار پروردگارا، این زیارت را آخرین دیدار میان ما و او قرار مده! بار خدایا، از تو می خواهم که ما را با محبت او بهرمند سازی.خدایا، او را تا جایی که خود می پسندی فراببر، دین خود را با او یاری کن، دشمنت را به دست او بکش و هر که با آل محمد صلی الله علیه و آله سر ستیز دارد، توسط او نابود کن زیرا که تو خود، این را وعده داده ای و تو هرگز در وعده، تخلف نمی کنی.درود و رحمت خدا و برکت هایش بر تو بادا، گواهی می دهم که شما، شهید و نجیب هستید، در راه خدا بسیار جهاد کردید و بر شریعت رسول خدا و در راه فرزندش کشته شدید. سپاس خدایی را که وعده ی خویش را برای شما، درست و [ صفحه 278] عملی ساخت و آن چه را که دوست می داشتید، به شما نشان داد. درود خدا، بر محمد و آل محمد، و سلام و رحمت خدا و برکت هایشان بر آنان بادا.خدایا، مرا از شکر نعمتت در دنیا غافل مگردان، نه نعنت دنیا را آن قدر بر من افزون کن، که شادکامی های شگفت انگیزش مرا به بازی گیرد و زینت هایش فریفته ام سازد، و نه آن چنان تنگ گیر که سختی، آن، به کار و بارم آسیب رساند

و هم و غمش دلم را اشغال کند، از دنیا به من آن ده که مایه ی بی نیازی ام از آفریدگان شرورت باشد و توانگری عنایت کن که با آن به خوشنودی تو دست یابم، ای مهرورز مهرورزان!»شیخ صدوق در ذیل این زیارت می نویسد: «من در کتاب الزیارات و مقتل الحسین علیه السلام [286] انواعی از زیارت ها را آورده ام، که از میان آن ها این زیارت را برای این کتاب (کتاب من لایحصره الفقیه برگزیدم، چرا که به نظر من صحیح ترین زیارتی است که از راه روایت به ما رسیده است و همین ما را در رسیدن به مردمان، رسا و کافی است.»