مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق(قدس سره): امام حسین علیه السلام و عاشورا از زبان معصومان علیهم السلام صفحه 48

سازند و بارش آسمان از پس آن ها، به با برقی بی بار و آذرخشی دروغین، که به راستی و پیاپی، ببارد، تا با آن بندگان ناتوانت را نیروی زندگی بخشی و زمین های مرده را زنده گردانی، باشد که بار دیگر، از لطف خویش به ما منت نهی و پیوسته ما را بنوازی، آمین ای گرداننده جهانیان، آمین!هنوز سخن امام حسین علیه السلام پایان نیافته بود که خدا، آسمان را ببارانید، آن هم چه باراندنی!از سلمان فارسی - راوی روایت - پرسیدند، آیا این دعاها را کسی به آن دو - امام حسن و حسین علیهاالسلام - آموخته بود؟ گفت: وای بر شما، مگر از رسول خدا نشنیده اید که می گفت: حکمت بر زبان خانواده ی من جاری گردد.؟»

خیر دنیا و آخرت

عن الصادق جعفر بن محمد، عن أبیه، عن جده علیهم السلام قال: کتب رجل إلی الحسین بن علی علیه السلام: یا سیدی، أخبرنی بخیر الدنیا و الآخره. فکتب إلیه: بسم الله الرحمن الرحیم، أما بعد فإنه من طلب رضا الله بسخط الناس الله أمور الناس و [ صفحه 336] من طلب رضا الناس بسخط الله و کله الله إلی الناس، و السلام. [363] .امام صادق علیه السلام به واسطه ی پدرش، امام باقر علیه السلام. از نیای بزرگش، امام سجاد علیه السلام، نقل می کند که: «مردی به امام حسین علیه السلام در نامه ای نوشت: سرورم مرا از خیر دنیا و جهان دیگر باخبر ساز. امام حسین علیه السلام در پاسخش نوشت:به نام خداوند مهرآیین و مهرآفرین، اما بعد، هر کس خوشنودی خدا را در مقابل ناخوشنودی مردم انتخاب کند؛ خدا کارهای مردم را با او، خود، کفایت می کند و هر کس خوشنودی مردم را با ناخوشنودی خدا بخواهد، خدا او

را به مردم وامی گذارد. والسلام.»

خصومت بنی امیه

عن النضر بن مالک قال: قلت للحسین بن علی بن أبی طالب علیه السلام: یا أبا عبدالله حدثنی عن قول الله عزوجل: (هذان خصمان اختصوا فی ربهم) [364] قال: نحن و بنوأمیه اختصمنا فی الله عزوجل، قلنا: صدق الله. و قال: کذب الله. فنحن و ایاهم الخصمان یوم القیامه. [365] .نضر بن مالک گوید: به امام حسین علیه السلام گفتم: «برای من از این سخن خدای عزیز و جلیل بگو که گوید: «آن دو، دشمنان یکدیگرند که درباره ی پرودگارشان، دشمنی ورزیدند.» گفت: ما و بنی امیه هستیم، که درباره ی خدای عزیز و جلیل، به [ صفحه 337] یکدیگر دشمنی ورزیدیم، ما گفتیم: خدا راست می گوید. و آن ها گفتند: خدا دروغ می گوید، ما و آن ها در روز رستاخیز نیز دشمن هم خواهیم بود. [366] ».

نفرین منافقان

روی صفوان بن مهران الجمال عن أبی عبدالله علیه السلام أنه قال: مات رجل من المنافقین فخرج الحسین بن علی علیه السلام فلقی مولی له فقال له: الی أین تذهب؟ فقال: أفر من جنازه هذا المنافق أن أصلی علیه، فقال له الحسین علیه السلام قم إلی جنبی فما سمعتنی أقول فقل مثله، قال: فرفع یدیه فقال: اللهم أخز عبدک فی عبادک و بلادک، اللهم أصله أشد نارک، اللهم أذقه حر عذابک فإنه کان یوالی أعداءک و یعادی اؤلیاءک و یبغض أهل بیت نبیک. [367] .صفوان جمال از امام صادق علیه السلام روایت کند. که گفت: «مردی از منافقان مرده بود. امام حسین علیه السلام از خانه بیرون آمد. و راه می رفت که به یکی از پیروان و موالی خویش رسید. امام حسین علیه السلام از او پرسید: به کجا می روی؟ پاسخ داد: از جنازه ی این منافق می گریزم تا بر او نماز

نخوانم. امام حسین علیه السلام به وی گفت: پهلوی من بایست و آن چه می گویم، تو نیز بگو. سپس دستانش را بالا برد و گفت: بار پرودگارا، این بنده ات را در میان همه و در همه جا خوار ساز، بار پرودگارا، او را [ صفحه 338] در سخت ترین آتش دوزخت درانداز، بار پرودگارا، سوزش عذابت را به او بچشان زیرا که او دشمنان تو را دوست می داشت و دوستان تو را دشمن می داشت و به خانواده ی پیامبرت کینه می ورزید.»

امامت و مردم داری