تربت امام حسین(ع) و زیارت کربلا صفحه 2

قبل از آن كه زيارت امام حسين (ع) را از نظر روايات مورد بحث و بررسي قرار دهم ذكر اين امر لازم است كه بدون شك زيارت يك عمل صالح و مورد پسند در بين تمام اديان و اقوام و ملل جهان است احترام قايل شدن به بزرگان و تمجيد قهرمانان بعداز اين كه از بين رفتند، امري طبيعي است و اختصاص به عده اي خاص ندارد. بلكه هر قومي و هر فرهنگي هر ملتي روي قبور قهرمانان شان بنا مي‌سازند. در سالگردشان يادشان را گرامي مي‌دارند. از آنها به عنوان الگو در قهرماني تقليد مي‌كنند يا وقتي رئيس جمهور يك كشور به كشور ديگر سفر مي‌كند. قهرمان آن كشور را مورد تمجيد قرار مي‌دهد و به زيارت قبرش مي‌رود.به هر حال اين عمل از نظر شرع و هم از نظر عقل مورد پسند است از نظر عقل همه عقلاي دنيا از هر قوم و ملتي آن را امري خِردمندانه مي‌دانند. منتهي اين امر در بين شيعيان جلوه خاصي دارد. شيعيان از اين نظر در اوج قله رفيع معرفت و عرفان قرار دارند و رسيدن‌شان را به قله رفيع از معرفت و عرفان مديون خاك قبور پاك پيامبر و اهل‌بيت آن حضرت مي‌دانند. از نظر شيعه رفتن به زيارت اهل‌بيت فقط به خاطر احترام و اكرام و طلب شفاعت صرف نيست بلكه مقصود رسيدن به هدف بالاتر است همان گونه كه خودپيامبر و اهل‌بيت آن حضرت پيروان خودشان رابراي رسيدن به آن هدف والا ترغيب وتشويق كرده‌اند و آن هدف بالاتر اين است كه آن رابطه تنگاتنگ بين اسلام و يك انسان شيعه براي هميشه باقي بماند و از نظر انديشه دائماً در ارتباط با منابع اسلام باشند. و هدف ترسيم تعهدي است كه براي هميشه زائر بامزور خود داشته باشد تا آن عهدي كه با آنها بسته‌اند، هيچ وقت شكسته نشود. به عنوان نمونه فرازهاي بعضي از زيارت‌ها را ذكر مي‌كنم «اللهم اجعلني في مقامي هذا ممّن تناله منك صلوة و رحمته‌ً و مغفرة‌ً اللهم اجعل محياي محيا محمدٍ و آل محمدٍ و مماتي محمدٍ و آل محمدٍ».يا در جاي ديگر مي‌فرمايد: «اللهم انّي أشهدك با الولاية لمن واليت و والته رُسُلُك و أشهد باالبرائة ممّن برائت و برئت منه .و هم چنين مي‌فرمايد: «و اشهدالله تبارك و تعالي و كفي به شهيداً و أشهدكم انّي‌بكم مؤمن و لكم تابع في ذات نفسي و شرايع ديني و خواتيم عملي .از نظر شرع هم زيارت پيامبر و اهل‌بيت آن حضرت ثواب فوق العاده دارد. همان گونه كه پيامبر در جواب امام حسين (ع) مي‌فرمايد: «يابُنيّي من زارني حيّاً أو ميّتاً أو زاراَباك أو زار اَخاك أو زارك كان حقّاً علي‌ّ ان اَزوره يوم القيامة ؛ فرزندم هر كس مرا در حيات خود يا ممات خود زيارت كند يا پدرت يا برادرت يا تو را زيارت كند، بر من حق است‌كه او را روز قيامت زيارت كنم منتهي از بين زيارات زيات امام حسين (ع) از ويژگي خاصي برخوردار است از سال 61 بعد از شهادت آن حضرت تا كنون زيارت آن حضرت به صورت يك سيره درآمده و سعي شيعيان اين بوده كه زيارت امام حسين (ع) را حفظ كنند. لذا در اين راه اموال فراوان را به مصرف مي‌رساندند و مي‌رسانند. از نظر روحي و اخلاقي خاصيت عجيبي در زيارت آن حضرت است كه امام صادق (ع) مي‌فرمايد:هر كسي حسين (ع) را زيارت كند، گناهان او بر در خانه‌اش پلي شود. بعد از آن كه بگذرد، چنان كه يكي از شما پل را پشت سر گذاشته هنگامي كه از آن مي‌گذرد.يا در جاي ديگر امام صادق (ع) مي‌فرمايد: كسي كه امام حسين (ع) را زيارت كند و عارف به حق آن حضرت باشد گويا اين كه خدا را در عرش خودش زيارت كرده است يا در جاي ديگر فرمود: زيارت آن حضرت واجب است بر هر كس كه اعتقاد به ولايت آن حضرت داشته باشد.به دليل ويژگي خاصي كه زيارت آن حضرت دارد و شيعيان نيز اهميت زياد به آن مي‌دهند، در زمان متوكل عباسي ماليتهاي سنگيني را وضع كرده بودند تا اين‌كه بدين وسيله از رفتن شيعيان به زيارت آن حضرت جلوگيري كنند. بعد از مدتي ديدند كه اين امر مانع شيعيان از رفتن به زيارت آن حضرت نشده بلكه تعداد زائرين آن حضرت را زياد شده است البته سر اين‌كه از بين زيارت معصومين (ع) روي زيارت امام حسين (ع) تأكيد خاصي شده در مواردي فراوان به مناسبت‌هاي مختلف زيارت آن حضرت وارد شده براي اين است كه قيام آن حضرت بزرگترين حادثه تاريخي بود. همين باعث شد كه روي زيارت آن حضرت حساب ويژه‌اي باز شد و تربت آن حضرت از بين تربت همه معصومين شفابخش شد و سبب شد كه حورالعين بوي تربت آن حضرت را از رد پاي فرشته‌هاي الهي استشمام نمايند.بر زائرين مضجع شريف آن حضرت لازم است كه توجه به نقش مزور خود داشته باشند و اگر با اين توجه آن حضرت را زيارت نمايند، عزّت مي‌بخشد به زائر خود.به هر حال به خاطر ويژگي‌هاي مذكور است كه صدها روايت در باب زيارت آن حضرت وارد شده و مردم را تشويق به زيارت آن حضرت نموده است فرق ندارد از دور باشد يا نزديك لذا بنده با رعايت اختصار تعدادي از رواياتي كه درباره فضيلت زيارت آن حضرت وارد شده است يادآوري مي‌كنم

اخلاص در زيارت امام حسين

يكي از فضايل اخلاقي كه در هر عمل روي آن تأكيد زياد شده است اخلاص است زيارت امام حسين (ع) هم به عنوان اين كه يكي از بهترين اعمال است در روايات زيادي آمده كه اين عمل با اخلاص صورت بگيرد. از باب نمونه 3 مورد ذكر مي‌شود و لازم است قبل از ذكر روايت يادآوري كنم كه به علت اين‌كه بعضي روايات خيلي طولاني است فقط ترجمه آن روايات ذكر مي‌گردد.امام باقر (ع)، در جواب عده‌اي از مواليان خود كه از آن حضرت درباره زيارت امام‌حسين (ع) سؤال كردند، فرمود: هر كسي امام حسين را زيارت كند به خاطر خدا، در روز قيامت خدا را ملاقات مي‌كند. در حالي كه از نور او همه چشم‌ها خيره مي‌شوند، تا به حوض كوثر مي‌رسند و اميرالمؤمنين (ع) در كنار حوض كوثر ايستاده است اميرالمؤمنين (ع) اول با اين زائر با اخلاص دست مي‌دهد، بعد او را از آب حوض كوثر سيراب مي‌كند،بعد به او دستور مي‌دهد كه به طرف منزل خود در بهشت برود و از طرف اميرالمؤمنين فرشته‌اي مأمور مي‌شود كه او را از پل صراط عبور دهد و به آتش جهنم نيز دستور داده مي‌شود كه او را در بر نگيرد تا اين كه عبور كند و آن فرشته همراه او است تا اين كه وارد بهشت شود و مابين قبر امام حسين (ع) و آسمان انبوهي از فرشته‌ها قرار دارند و جاي قبرآن حضرت از آن روزي كه آن جا دفن شده است روضه‌اي از روضه‌هاي بهشت است و معراجي است براي عروج اعمال زائرين‌اش به سوي آسمان در آسمانها هيچ فرشته‌اي وپيامبري نيست مگر اين كه از خدا مي‌خواهند كه به آنها اجازه زيارت آن حضرت را بدهند. لذا گروه گروه مي‌آيند پايين و گروه گروه مي‌روند بالا. بنابراين اگر كسي امام را ازروي اخلاص زيارت كند؛ حداقلش اين است كه بدنش از عذاب آتش جهنم در امان‌است لذا شاعر مي‌گويد:اذا شِئت‌َ النجاة‌َ فَزُرْ حسيناً لِكي تلقي الاءله قريز عيني‌فان النار ليس تمُش جِسماً عليه غبارُ زُوّارِ الحسين‌موسي بن القاسم مي‌گويد: در آغاز دوران امامت امام باقر (ع)، امام صادق (ع) وارد نجف شد. به من گفت برو در فلان بزرگراه بايست و نگاه كن يك نفر از ناحيه قادسيه مي‌آيد. وقتي به تو نزديك شد به او بگو در فلان جا يكي از فرزندان رسول خدا (ص) از تو مي‌خواهد كه نزد او بروي بعد آن شخص با تو مي‌آيد.موسي بن القاسم مي‌گويد من طبق دستور حضرت رفتم و در همان بزرگ راه ايستادم در حالي كه هوا خيلي گرم بود، يك وقت‌متوجّه شدم كه يك نفر شتر سوار از دور مي‌آيد. وقتي به من رسيد، به او گفتم اي فلاني فرزند رسول خدا در فلان مكان قرار دارد و به من دستور داده كه تو را پيش او ببرم با او آمدم شتر او را نزديك خيمه بستم آن مرد داخل خيمه شد و من بيرون از خيمه بودم صداي آنها را مي‌شنيدم در حالي كه خودشان را نمي‌ديدم حضرت از آن مرد سؤال كرد ازكجا مي‌آيي گفت از نقاط دور دست يمن فرمود: آيا تو از فلان محل هستي عرض‌كرد: بلي فرمود: براي چه آمدي عرض كرد: براي اين‌كه امام حسين را زيارت كنم حضرت فرمود: فقط براي زيارت آمده‌اي عرض كرد: بله هيچ مقصودي غير از زيارت ندارم آمدم كه فقط در حرم آن حضرت نمازي بخوانم او را زيارت كنم و به او سلام دهم و برگردم بعد حضرت فرمود: چه فايده‌اي در زيارت آن حضرت است عرض كرد: زيارت آن حضرت مايه بركت براي خودم و خانواده‌ام و فرزندانم و اموالم و زندگي‌ام و باعث‌برآورده شدن حوائج من است بعد حضرت فرمود: آيا مي‌خواهي فضيلت بيشتري براي زيارت آن حضرت ذكر كنم عرض كرد: بله يا بن رسول‌الله. فرمود: زيارت امام حسين برابري مي‌كند با يك حج‌ّ مقبول پاك در حالي كه در كنار رسول خدا اين حج را انجام داده باشي آن مرد تعجب كرد. بعد حضرت فرمود: به خدا قسم زيارت امام حسين (ع) برابري مي‌كند با دو حج مبرور و مقبول پاك در كنار رسول خدا (ص). دوباره آن مرد تعجب كرد.حضرت همين طور به تعداد ثواب زيارت آن حضرت زياد كرد تا رساند به 30 حج مبرور و مقبول پاك با رسول خدا (ص).روشن است كه اين همه ثواب در زيارت آن حضرت نيست مگر براي كسي كه زيارت آن حضرت بيايد و هيچ غرض و هدف ديگري نداشته باشد و براي خودنمايي و... نباشد. فقط خالصاً لوجه‌الله باشد. با حالت خشوع و خضوع باشد، با حالتي باشد كه در آن حال كه انسان مشغول زيارت است يك سجده خاشعانه بزند و بعد برود در وادي درد دل‌كردن با امام با يك حالت مخصوص آن گونه كه مرحوم علامه اميني زيارت مي‌كرد كه مي‌گويد زماني كه ايشان در حرم اميرالمؤمنين (ع) مشغول زيارت بود، هيچ چيز را احساس نمي‌كرد و هيچ سخني را نمي‌شنيد.شاعر شعر خيلي زيباي دارد درباره دو امام همام يعني امام موسي بن جعفر و امام محمد تقي (ع)، مي‌گويد:يا قاصد الزوراءِ عرِّج علي الغربي من تلك المغاني‌و نعليك وَ اخلَعَن‌ْ وَتَسجُدْ خضوعاً اذا لاحت لديك القبّتان‌ِلعمُرك فتحتهما نارُ موسي و نور محمدٍ متقي ربان‌ِمي‌گويد: اي قصد كننده بغداد به جانب غربي آن منازل ميل كن كفش‌هاي خود را بيرون بياور و سجده خاضعانه انجام بده در آن لحظه‌اي كه آن دو قبه نوراني نمايان شد. منظور دو قبه امام كاظم و امام جواد است قسم به تو در زير آن دو قبه نور امام موسي كاظم و امام محمد تقي نزديك هم قرار دارند.روايت ديگر در باب اخلاص در زيارت امام حسين (ع)، روايتي است از امام محمدباقر (ع)، مي‌فرمايد: اگر مردم مي‌دانستند كه زيارت امام حسين چه فضيلتي دارد.از شوق رسيدن به زيارت آن حضرت خودشان را مي‌كشتند. كنايه از اين كه از همديگر سبقت مي‌گرفتند و حسرت رسيدن به زيارت آن حضرت امان‌شان را مي‌بريد.راوي از حضرت سؤال مي‌كند چه فضيلتي براي زيارت آن حضرت است مي‌فرمايد: هر كس با اشتياق به زيارت آن حضرت بيايد خداوند هزار حج مقبول و هزار عمره مبرور و اجر هزار شهيد از شهيدان بدر و اجر هزار روزه‌دار و ثواب هزار صدقه مقبوله و ثواب هزار نفر را براي او مي‌نويسد.كه فقط براي خدا انجام داده شده باشد. و در سالي كه اين توفيق حاصل شد كه به زيارت امام حسين رفت از هر آفت كه كمترين آن شيطان است محفوظ مي‌ماند و خداوند فرشته‌اي را مأمور مي‌كند كه زوار امام حسين (ع) را از جلو او و پشت سر و سمت راست و چپ و بالاي سر و زير پا حفظ مي‌كند. اگر در همان سالي كه امام حسين (ع) را زيارت كرده از دنيا رفت ملائكه‌هاي الهي كه به آنها ملائكه رحمت‌گفته مي‌شود، حاضر مي‌شوند و زوار حسين (ع) را غسل مي‌دهند و كفن مي‌كنند و طلب آمرزش مي‌كنند و او را تا كنار قبرش تشييع مي‌كنند. آن لحظه‌اي هم كه در قبر گذاشته شد، ملائكه طلب آمرزش مي‌كنند و خداوند او را از فشار قبر و سؤال نكير و منكر در امان نگه مي‌دارد و دروازه بهشت بر وي باز مي‌شود و پرونده اعمال او به دست راستش داده مي‌شود و در روز قيامت نوري براي او قرار داده مي‌شود كه در روشنايي آن نور راه مي‌رود.و از نور او مابين مشرق و مغرب روشن مي‌شود. منادي نداء مي‌دهد كه اين نور مال زوار امام حسين است كه با اشتياق به زيارت آن حضرت آمده بود،هيچ كس باقي نمي‌ماند در روز قيامت مگر اين كه آرزو مي‌كند كه كاش آن‌ها از جمله زيارت كنندگان مرقد امام حسين (ع) مي بودند.بنابراين زيارت امام حسين (ع) بايد با اخلاص انجام بگيرد.البته اثر خود را خواهد گذاشت و انسان به هر چيزي كه آرزوي آن را داشته باشد، خواهد رسيد. همان گونه كه شاعر مي‌گويد:لله ايام‌ٌ مَضَت بكربلا محروستة‌ٌ من كل كرب و بلابمشهد الطير الحسين ذي العُلا و نسل خير الخلق‌في كل اعلاءفحضّي بهبوده تفّضلاً و نلت‌ُ ما كنت‌ُ له مؤملاًمن زاره باالصِّدق فيه و الولاء يعود مهبوراً بلا شك‌ٍ ولاءبه خدا سوگند آن ايّامي كه انسان در كربلا به سر مي‌برد، از هر بلا و مشكلات محفوظ است آن كربلاي كه مشهد مطهر حسين است كه صاحب بلندي مرتبه و نسل بهترين مردم در هر مكاني است آن مكان مقدّسي كه انسان در آن جا پيچيده به جود و كرم تفضلي آن حضرت است آن مكاني كه هر صاحب آرزوي به آرزوي خود مي‌رسد.كسي كه آن حضرت را از روي صِدق و دوستي زيارت كند؛ بدون شك در حالي برمي‌گردد كه از نظر معنوي مزين شده است و بار معنوي فراواني را با خود همراه دارد.شاعر ديگري مي‌گويد:ما حار من زار امام الهدي خيرو مزورٍ زاره الزائركسي كه امام هدايت (امام حسين (ع)) را كه بهترين مزور است زيارت كند، هرگزدر حيرت و سرگرداني واقع نخواهد شد.

بركات فضايل و آثار زيارت امام حسين

اشاره

انسان اگر در رواياتي كه در باب زيارت امام حسين (ع) وارد شده است دقت كند،به اين حقيقت پي خواهد برد كه زيارت آن حضرت فضايل و بركات و آثار فراوان دارد.البته رواياتي كه راجع به اخلاص در زيارت آن حضرت ذكرش گذشت نيز اشاره به آن بركات و آثار داشت مقصود در آن روايات ذكر اين بود كه لازم است زيارت آن حضرت با اخلاص انجام گيرد، اما رواياتي كه فقط به بركات و فضايل و آثار زيارت آن حضرت اشاره دارد، جداگانه مورد بحث و بررسي قرار مي‌گيرد.امام صادق (ع) در حديثي خطاب به عاصم مي‌فرمايد: كسي كه زيارت كند حسين (ع) را در حالي كه مغموم باشد، خدا غم او را از بين مي‌برد و اگر فقير باشد،فقر او را از بين مي‌برد.اگر كسي مشكلي داشته باشد و از خدا بخواهد كه مشكل‌اش را برطرف كند، دعاي او مستجاب است پس مبادا زيارت آن حضرت را رها كني هر زمان به زيارت آن حضرت آمدي خداوند در برابر هر قدمي كه بر مي‌داري ده حسنه مي‌دهد و ده گناه از پرونده عملت محو مي‌شود. خداوند ثواب شهيدي كه خون‌اش در راه خدا ريخته مي‌شود به او مي‌دهد، پس مواظب باش كه زيارت آن حضرت از تو فوت نگردد.در حديث ديگري امام صادق (ع) مي‌فرمايد: روزي امام حسين (ع) در بغل پيامبر خدا نشسته بود و پيامبر با او بازي مي‌كرد و مي‌خنديد. عايشه گفت يا رسول‌الله چقدر به اين طفل مباهات مي‌كني پيامبر (ص) فرمود: چگونه او را دوست نداشته باشم و مباهات نكنم به او در حالي كه او ميوه دلم و نور چشمم مي‌باشد، امّا امت من او را خواهند كشت هر كس او را بعد از شهادتش زيارت كند، خدا ثواب يك حج از حج‌هاي من به او خواهد داد. عايشه با تعجب پرسيد: يك حج از حج‌هاي شما، براي زوار حسين (ع) مي‌نويسد؟ حضرت فرمود: بله بلكه دو حج از حج‌هاي من دوباره عايشه گفت دو حج از حج‌هاي شما؟ فرمود: بله بلكه چهار حج از حج‌هاي من همين طور حضرت بر ثواب آن مي‌افزود تا به 90 حج از حج‌هاي خود رساند. بعد حضرت فرمود: اي عايشه هر كسي اراده خيري داشته باشد، خداوند محبّت حسين (ع) را در قلب او قرار مي‌دهد و هر كسي حسين (ع) را با معرفت به حق او زيارت كند، خداوند نام او را در اعلي عليين با ملائكه مي‌نويسد.باز امام صادق (ع) در روايتي مي‌فرمايد: كسي كه زيارت كند امام حسين (ع) را مانند كسي است كه هزار اسب را زين كرده براي جهاد در راه خدا. مانند كسي است كه خون خود را در راه خدا داده باشد و براي او در مقابل هر قدمي كه بر مي‌دارد و مي‌گذارد،آزاد كردن بنده از فرزندان اسماعيل است و نيز ثواب صد غزوه در ركاب يكي از پيامبران مرسل با دشمن‌ترين دشمن خدا به او مي‌دهد. وقتي كه زوار امام حسين (ع) جهاز سفرخود را بر مي‌دارد و راه مي‌افتد، اهل آسمان به آمدن اين زائر بشارت مي‌دهد و اگر از آن زاد سفر خود به كسي عطا كند، خداوند در برابر هر درهمي كه عطا مي‌كند يكي از حسنات‌را به او مي‌دهد و دو برابر آن چه انفاق كرده است جاي گزين مي‌كند و بلا را از آن زوار دورمي‌كند و در برابر هر درهمي كه در اين راه صرف مي‌كند، خدا هزار هزار هزار برابر به او مي‌دهد تا اين‌كه ده مرتبه كلمه هزار را تكرار كرد. بعد امام فرمود: خدا از او راضي مي‌شود و پيامبر در حق او دعا مي‌كند، وقتي كه از منزل خود خارج شد و ششصد فرشته از شش طرف او را همراهي مي‌كند، وقتي راه مي‌رود و قدم روي چيزي نمي‌گذارد، مگر اين كه آن شي‌ء در حق او دعا مي‌كند و خداوند در برابر هر قدمي كه بر مي‌دارد هزار حسنه به او مي‌دهد... اگر در حين راه رفتن از گرمي يا خستگي عرق كند از هر قطره عرق او هفتاد هزار فرشته خلق مي‌شود كه به جاي اين زوار تسبيح خدا را مي‌گويد و براي زوار امام‌حسين (ع) طلب آمرزش مي‌كند تا روز قيامت آن لحظه كه از آب فرات براي انجام زيارت غسل مي‌كند و تمام گناهان او ريخته مي‌شود. پيامبر آنها را مورد خطاب قرار مي‌دهد كه بشارت مي‌دهم به شما كه در بهشت همراه من خواهيد بود.اميرالمؤمنين نيز به آن‌ها مي‌فرمايد: من بر آورده شدن حاجت‌هاي شما راضمانت مي‌كنم و بلاي دنيا و آخرت از شما برداشته شده است وقتي به كربلا نزديك شد، عده‌اي از ملائكه او را استقبال مي‌كنند، وقتي حرم امام حسين (ع) را زيارت كرد، حضرت به او نظر مي‌كند و در حق او دعا مي‌كند و از پدرش نيز مي‌خواهد كه او را ببخشد.... ملائكه در حق او دعا مي‌كنند و تمام انبيا نيز در حق او دعا مي‌كنند. وقتي از حرم امام حسين (ع) خواست خارج شود، عده‌اي از فرشتگان او را مشايعت مي‌كنند كه از جمله آن فرشتگان جبرييل و اسرافيل و ميكاييل است و آن زوار را مورد خطاب قرار مي‌دهند كه اي ولي خدا تو بخشيده شدي و تو از حزب خدا و پيامبر خدا و اهل‌بيت آن حضرت هستي و هرگز باچشمانت آتش جهنم را نخواهي ديد. بعد منادي او را ندا مي‌دهد كه گوارا باد بر تو پاك بادبر تو بهشت بعد از آن يك سال بعد يا دو سال بعد اگر از دنيا رفت يا بيشتر يا كمتر از دو سال و يك سال اول كسي كه به زيارت او مي‌آيد، امام حسين است كه خودش فرمود: هركسي مرا زيارت كند، من او را بعد از مرگش زيارت خواهم كرد.از اين روايت نكته‌هاي زيادي استفاده مي‌شود كه يكي از آن نكات اين است كه كسي خيال نكند اگر در راه زيارت امام حسين (ع) چيزي از اموال دنيا خرج كرد، از مالش كم مي‌شود، اما قطعاً جبران مي‌شود و چند برابر آن چه مصرف كرده براي او جايگزين مي‌شود.باز در جاي ديگر امام صادق (ع) مي‌فرمايد: وقتي روز قيامت مي‌شود، منادي ندا مي‌كند كه زوار حسين بن علي كجاهستند؟ عده‌اي از مردم به پا مي‌خيزند كه از شمارش آنها ديگران غير از خدا عاجزند، به آنها گفته مي‌شود هدف شما از زيارت امام حسين (ع) چه بود؟ مي‌گويند: به خاطر محبت پيامبر و علي و فاطمه و رحمت خدا. به آنها گفته مي‌شود اين‌ها پيامبر و علي و فاطمه و حسن و حسين هستند، پس به آنها ملحق شويد.شما در درجه آنها با آنها هستيد. به آنها گفته مي‌شود برويد زير پرچم رسول خدا قراربگيريد. آنها مي‌آيند در سايه آن پرچم قرار مي‌گيرند در حالي كه در دست علي است اين‌در حالي است كه خدا به وجود اين زائرين به حاملين عرش خود و ملائكه مقربين خود مباهات مي‌كند و به آنها مي‌گويد: آيا نمي‌بيند زوار قبر حسين (ع) را در حالي كه با اشتياق به زيارتش آمده بودند.شاعري به نام حماد العدوي شعر جالبي دارد كه ذكرش خالي از لطف نخواهد بود.لو دري زائر الحسين بما أوجبه ذوالجلال للزوار فله عفوه و رضوانه عنهم و حط الذنوب و الاوزارو تناديهم الملائك قد أعطيتم الامن من عذاب النار و يقول الاله جبل اسمه الاعلي لمن يهبطون في الاخباربشرّوهم بأنهم أليائي في أماني و ذمّتي و جواري و خُطاهم ممسوبتة‌ٌ حسنات‌ٍ و خَطاهم عفوٌ من الغفّارو عليه اخلاف‌ٌ ما أنفقوه الضّعْف من درهم‌ٍ و دينار فاذا زرتَه‌ُ فَزُره‌ُ بأخبات‌ٍ و سيِك خشَية‌ٍ ووقارو ارع‌ُ من يسمع الدعا من الزائر في جهرة‌ٍ و في اِسوار ويردّ الجواب اذهو حي‌ٌّ لم يمتعند ربّه القهّارثم طَف حول قبره و التتَم تربته قبرٍ معظّم المقدار فيه ريحانة‌ُ النبي‌ّ دمي حسين ذلك الطهر خامس الاطهارمي‌گويد: اگر زائر امام حسين (ع) مي‌دانست كه خداوند ذوالجلال چه چيزي براي زائر امام حسين واجب كرده است آن چه خداوند به زوارش داده است بخشش و رضوان چشم پوشي از گناه‌ورزي است فرشته‌ها آنها را مورد خطاب قرار مي‌دهند كه به شما اَمن از عذاب آتش جهنّم داده شده است خداوند جل‌ّ جلاله مي‌فرمايد: اين مقام براي كسي‌است كه عظمت و فضيلت آن‌ها در اخبار داده شده است بشارت بده به آنها كه آنهااوليايي هستند و در امان من هستند و در ذمه وجودي من قرار دادند و در برابر هرگام آنها چندين حسنه داده مي‌شود و لغزش آنها از جانب خدامورد عفو قرار گرفته است و آن چه آنها از درهم و دينار در اين راه صرف كردند، چندين‌برابر جايگزين مي‌شود. وقتي آن حضرت را زيارت مي‌كني با تواضع و خشيت و وقار زيارت كن و بخواه از كسي كه خواستن را از زائر خود مي‌شنود چه آهسته بخواند و چه بلند و جواب را مي‌دهد چون او زنده است در نزد پروردگار قهّار و نمرده است بعد طواف كن در دور آن قبر حضرت و خود را به آن تربتي كه خيلي با ارزش است نزديك كن قبري كه در آن ريحانه پيامبر، حسين همان پاكي كه پنجم پاكان است دفن است خيلي مناسب است كه در اين بخش آن جريان جالبي را كه مرحوم مجلس در بحار الانوار از كامل الزيارات نقل مي‌كند،يادآوري كنم ابن حمزه مي‌گويد: من در اواخر دوران بني مروان مخفيانه به زيارت قبر امام حسين (ع) رفتم كه اهل شام اطلاع پيدا نكنند. وقتي به كربلا رسيدم در يك ناحيه مخفي شدم تا نصف شب شد. بعد به زيارت قبر امام حسين (ع) رفتم نزديك قبر مطهر حضرت شدم مردي به من نزديك شد. گفت برو از اين جا تو أجرت را گرفتي و به قبر نمي‌رسي با ناراحتي برگشتم نزديك بود فجر طلوع كند. دوباره به طرف قبر رفتم وقتي نزديك شدم مردي پيش من آمد و گفت اي فلاني تو نمي‌تواني به قبر برسي به او گفتم خدا مرا ببخشيد. چرا نمي‌توانم برسم در حالي كه من از كوفه آمدم به قصد زيارت آن‌حضرت و چيزي هم بين من و آن حضرت حايل و مانع نيست خدا تو را عافيت بدارد،مي‌ترسم صبح شود و اهل شام مرا بكشند. بعد آن مرد به من گفت لحظه‌اي صبر كن موسي بن عمران از خدا خواسته كه به او اذن زيارت امام حسين (ع) را بدهد و خدا نيز اذن داده و الان او از آسمان به زمين آمده در حالي كه هفتاد هزار فرشته همراه او هستند و آنها به آسمان بر مي‌گردند، مي‌گويد من به او گفتم خدا تو را عافيت بدارد. تو كه هستي گفت : من از فرشتگان هستم كه مشغول پاسداري از حرم امام حسين هستم و براي زوار امام حسين (ع) طلب استغفار مي‌كنم آن مرد مي‌گويد: نزديك بود عقلم نسبت به آن چه كه‌شنيده بودم پرواز كند تا اين كه فجر طلوع كرد. ديدم هيچ كس بين من و قبر حايل‌نيست نزديك شدم به حضرت سلام دادم و نماز صبح را در حرم حضرت خواندم و سريع برگشتم از ترس اهل شام آن چه از اين روايت استفاده مي‌شود اين است كه همگان زوار قبر حسين (ع) هستند اعم از انسان‌ها و فرشته‌ها و همه موجودات لذا شاعر مي‌گويد:قبورٌ عليها النور يزهو و عندها صعودلا ملاك اسماء و نزول‌اشاره دارد به قبور امام حسين و ياران و جوانان كه نور آنها را در برگرفته است وملائكه الهي بالا مي‌روند و پايين مي‌آيند.

زيان‌هاي ترك زيارت امام حسين‌

سبب كاهش طول عمر مي‌شود

يكي از زيان‌هاي ترك زيارت امام حسين (ع) براي كسي كه توان رفتن به زيارت آن حضرت داشته باشد و نرود اين است كه از عمرش كاسته مي‌شود.امام صادق (ع) مي‌فرمايد:اگر كسي سال بر او بگذرد و به زيارت امام حسين نيايد، خداوند به اندازه يك سال از عمر او كم مي‌كند.

ترك زيارت جفا بر امام حسين است‌