تربت امام حسین(ع) و زیارت کربلا صفحه 3

يكي ديگر از زيان‌هايي كه در اثر ترك زيارت امام حسين متوجه انسان مي‌شود اين است كه انسان در حق آن حضرت جفاكار به حساب مي‌آيد. امير المؤمنين (ع)مي‌فرمايد:بأبي و أمي قسم به پدر و مادرم امام حسين به شهادت رسيد سوگند به خدا گويا من به وحوش نگاه ميكنم مي‌بينم كه گردنهاي خودشان را روي قبر آن حضرت گذاشته‌اند دارند گريه مي‌كنند از شب تا صبح حالا كه چنين است پس مبادا بر حسين جفا كنيد با ترك زيارت آن حضرت امام صادق (ع) خطاب به سدير صيرفي مي‌فرمايد: اي سدير، آيا حسين را هر روز زيارت مي‌كني گفت نه فرمود: پس چقدر جفاكار هستي آيا در هر ماه آن حضرت را زيارت مي‌كني گفت نه فرمود: آيا در هر سال زيارت مي‌كني عرض كرد: گاه در طول سال يك‌بار زيارت مي‌كنم فرمود: كه سدير چقدر در حق امام حسين جفاكار هستيد. بعد فرمود: آيا نمي‌داني كه براي خدا هزار هزار فرشته‌اند كه دائماً گريه مي‌كنند و امام حسين (ع) را زيارت مي‌كنند و از قبر آن حضرت جدا نمي‌شوند. اي سدير بر تو باد كه قبر امام‌حسين (ع) را زيارت كني در هر جمعه پنج مرتبه و در هر روز يك مرتبه سدير مي‌گويد:فداي شما شوم بين ما و قبر امام حسين فرسخ‌ها فاصله است فرمود: برو بالاي سطحي‌بعد متوجه سمت راست و چپ باش بعد سر خود را به طرف آسمان بردار و بعد رو كن به سوي قبر آن حضرت و بگو «السّلام عليك يا اباعبدالله السّلام عليك و رحمة‌الله بركاته خداوند در برابر هر زيارتي براي تو يك حج و يك عمره مي‌نويسند.اين روايت شريف در ضمن اين كه به زيان ترك زيارت آن حضرت اشاره دارد، به يك نكته‌اي ديگر نيز اشاره دارد و آن اين كه زيارت حضرت دور و نزديك ندارد. از هر جا آن حضرت را زيارت كند، خدا پاداش به او مي‌دهد.

باعث حسرت مي‌شود

يكي از زيان‌هاي ترك زيارت آن حضرت حسرت است امام صادق (ع) مي‌فرمايد:يا معاوية بن وهب «حضرت خطاب به معاوية بن وهب مي‌فرمايد»: زيارت امام حسين (ع) را به خاطر ترس ترك نكن كه هر كس ترك كند برايش حسرت و پشيماني پيش مي‌آيد.مراد از ترس كه در روايت آمده چه ترسي است روشن نيست احتمال دارد اشاره باشد به ترس جاني و احتمال قوي است كه مراد ترس مالي باشد و اين‌كه كسي خيال نكند كه اگر در راه زيارت مال خود را صرف كرد، هدر رفته است علاوه بر اين كه ثواب نصيب انسان شده و مال نيز جبران مي‌شود.

باعث عاق شدن انسان مي‌شود

يكي ديگر از زيان‌هاي ترك زيارت پيامبر و اهلبيت انسان را عاق كنند. امام‌صادق (ع) مي‌فرمايد:امام حسين را زيارت كنيد و به آن حضرت جفا نكنيد كه او سرور جوانان اهل‌بهشت است راوي سؤال مي‌كند كه فدايت شوم چه مي‌فرماييد درباره كسي كه توان‌زيارت آن حضرت را دارد؟ فرمود اگر كسي توان زيارت آن حضرت را داشته باشد و ترك‌كند، عاق پيامبر و اهلبيت آن حضرت شده است فرمود: در زيارت آن حضرت كوتاهي نكنيد كه خير در انجام زيارت او است . بعد فرمود:اگر مردم مي‌دانستند كه زيارت آن حضرت ثوابي دارد، خودشان را با شمشير مي‌كشتند و اموال خود را مي‌فروختند. هر كس‌آن حضرت را زيارت كند، خدا خودش حوائج آن را بر آورده مي‌كند. امر دنياي او را خدا عهده‌دار مي‌شود. و خدا جلب رزق و روزي براي بنده‌اش مي‌كند و آن مقداري كه در اين راه صرف كرده است جاي گزين مي‌كند و گناهان پنجاه ساله او را مي‌بخشد، در حالي به خانه‌اش برمي‌گردد كه هيچ وزر و وبالي ندارد. اگر در اين راه از دنيا رفت ملائكه الهي مي‌آيند و او را غسل مي‌دهند. وقتي كه دفن شد، درب بهشت به روي او باز مي‌شود و روح او از آن باب وارد بهشت مي‌شود و براي او در برابر هر درهمي كه صرف كرده ده هزار برابرقرار داده مي‌شود. وقتي فاطمه زهرا به زوّار قبر فرزندش حسين (ع) نگاه مي‌كند، هزار پيامبر و هزار راست گو و هزار شهيد و هزار هزار از كروبّين با گريه او را همراهي مي‌كنند،در آسمان هيچ فرشته‌اي باقي نمي‌ماند، مگر اين كه به خاطر صداي زهرا گريه مي‌كنند و زهرا آرام نمي‌گيرد تا رسول خدا مي‌آيد مي‌فرمايد: دخترم اهل آسمان را به گريه آوردي و آن‌ها را از تقديس و تسبيح بازداشتي ...

زيان انكار زيارت امام حسين‌

مناسب مي‌دانم كه در اين قسمت جرياني خواندني و جالبي را كه مرحوم مجلسي در بحارالانوار ذكر كرده يادآور شوم سليمان اعمش مي‌گويد: من وارد كوفه شدم و همسايه داشتم كه شب‌ها نزد آن مي‌رفتم و با او حرف مي‌زدم تا اين كه‌شب جمعه‌اي پيش او رفتم به او گفتم اي فلاني نظرت درباره زيارت امام حسين (ع) چيست گفت بدعت است و هر بدعتي گمراهي است و هر صاحب گمراهي در جهنم است سليمان مي‌گويد: در حالي از كنار او بلند شدم كه تمام وجودم را خشم نسبت به او فرا گرفته بود. با خود گفتم وقت سحر مي‌آيم با او حرف مي‌زنم درباره قضاياي امام‌حسين و زيارت آن حضرت اگر بر عناد خود اصرار كرد، او را مي‌كشم وقتي سحر شد آمدم در خانه او در زدم و با اسم او را صدا زدم زنش گفت او اول شب به زيارت كربلا رفته است من دنبال او به زيارت امام حسين (ع) راه افتادم تا به غاضريه رسيدم ديدم پيرمردي مشغول سجده خداوند است در حالي كه دعا مي‌كند و گريه مي‌كند و از خدا مي‌خواهد كه توبه او را بپذيرد و او را بيامرزد.بعد از مدت طولاني سرش را بلند كرد. من را ديد. به اوگفتم اي شيخ ديروز مي‌گفتي زيارت امام حسين (ع) بدعت است و هر بدعتي گمراهي است و هر صاحب گمراهي در آتش است حالا به زيارت آن حضرت آمدي گفت اي سليمان مرا سرزنش نكن من براي اين خاندان اعتقاد به امامتشان نداشتم تا اين‌كه امشب خواب عجيبي ديدم كه مرا به وحشت انداخت گفتم چه ديدي گفت مرد جليل القدري را ديدم كه نه آن قدر بلند قد بود ونه آن قدر كوتاه قد. ميانه بود، كه توان بيان اوصاف او را ندارم از كمال و جمال و جلال او. در حالي كه عده‌اي دور او را گرفته بودند جلو او سواره‌اي بود كه بر سر تاجي داشت و آن تاج چهار ركن داشت و در هر ركن جوهره‌اي بود كه راه سه روزه را روشن مي‌كرد. به بعضي از خدمتگذاران او گفتم اين‌كيست گفت او محمد مصطفي است گفتم آن ديگري كيست گفت علي مرتضي بعدبا دقّت نگاه كردم ديدم شتري است كه از جنس نور است و روي آن هودجي از نور قراردارد.داخل آن دو زن است و آن ناقه بين آسمان و زمين پرواز مي‌كند.گفتم : اين ناقه ازكيست گفت مال خديجه كبري و فاطمه زهرا است گفتم اين جوان كيست گفت حسن بن علي است گفتم به طرف كجا مي‌روند؟ گفت به زيارت آن كسي كه ظلماً شهيد شده است يعني كربلاي حسين بن علي من خواستم به آن هودج نزديك شوم كه داخل آن فاطمه زهرا قرار داشت بعد ديدم ورقه‌هايي كه مكتوب بود از آسمان به زمين مي‌آمد.گفتم اين ورقه‌ها چيست گفت اين ورقه‌ها امان نامه از آتش جهنم است و مخصوص زوار حسين (ع) در شب جمعه است به تو نمي‌رسد تا امام حسين (ع) را زيارت كني و اعتقاد به فضيلت آن حضرت پيدا كني در حالي كه خيلي ترسيده بودم با وحشت از خواب بيدار شدم از آن لحظه زيارت سيد و مولاي خود امام حسين (ع) را قصد كردم و من توبه كرده‌ام اي سليمان به خدا سوگند قبر امام حسين (ع) را رها نخواهم كرد تا روح از بدنم‌خارج شود.

زيارت عاشورا

شايسته مي‌بينم كه در پايان مقاله از زيارتي كه امام (ع) در روز عاشورا انجام مي‌داد، نقل كنم معاوية بن وهب مي‌گويد: روز عاشورا بر امام صادق (ع) وارد شدم ديدم حضرت در محراب عبادت خود در حال سجده است كنار حضرت نشستم سجده حضرت خيلي طول كشيد. در حالي كه حضرت گريه مي‌كرد با خداي متعال اين گونه مناجات‌مي‌كرد: اللّهم يا من خصّنا باالكرامة و وعدنا الشفاعة و حملنا الرسالة و جعلنا و رثة الانبياء و خَتَم‌َ بنا الاقسَم السالفه و خصّنا با الوصية و اعطانا علم مامضي و ما بقي و قلب‌هاي مردم را دوست‌دار ما قرار دادي مرا و برادرانم و زايران قبر اباعبدالله الحسين همان‌هاي كه اموال خود را در راه محبت آن حضرت مصرف مي‌كنند؛ خدايا همگي ما را ببخش آنهايي كه جان‌هاي خودشان را از سر ميل دادند، به خاطر نيكي كردن به ما و به اميد رسيدن به آن پاداشي كه در خوبي كردن به ما در پيش خدا وجود دارد: اين كارها را انجام دادند، تا اين كه قلب پيامبر (ص) را خوشحال نمايند و اين كارها را انجام دادند تا اوامر ما را اجابت كرده باشند، تا بدين وسيله خشم در دل دشمنان ما ايجاد كرده باشند. همه اين كارها را كه كردند به خاطر رسيدن به رضوان خدا بود.خدا از طرف ما رضوان را نصيب آنها گرداند.... خدايا به آنها از بهترين چيزهايي كه آروزي رسيدن به آن را دارند عنايت كن ... خدايا دشمنان ما در آمدند پيروان ما به زيارت آن حضرت سخت‌گيري مي‌كردند ولي اين سخت گيريها مانع از آمدن آنها نشد، خدايا به اين صورتهاي كه در راه آمدن به زيارت قبر حضرت سيدالشهدا نور خورشيد آنها را تغيير داده است رحم كن آن صورتهاي كه روي‌خاك قبر امام حسين ماليده شده است خدايا به آن چشم‌هايي كه از باب ترحّم بر ما گريه نموده‌اند رحم كن خدايا به آن قلبهايي كه به خاطر ما محزون شدن رحم فرما.آن قلبهايي كه در آتش حزن ما سوختند....معاوية بن وهب مي‌گويد:همين طور حضرت براي أهل ايمان دعا مي‌كرد.و هم چنين براي زائرين امام حسين در حاليكه در محراب عبادت خود قرار داشت وقتي سرش را برداشت من پيش حضرت آمدم به حضرت سلام كردم وقتي كه خوب به چهره حضرت خيره شدم ديدم رنگ حضرت پريده است حالش دگرگون شده محزون است و قطرات اشكش به گونه‌هاي آن حضرت جاري بود،مانند دانه‌هاي لؤلؤ تازه عرض كردم مولاي من خدا شما را نگرياند، براي چه گريه مي‌كنيد؟ چه باعث شده كه به اين حالت قرارگيريد؟ فرمود: آيا از اين روز غافل هستي آيا نميداني جدم امام حسين (ع) در اين روز به‌شهادت رسيده است بعد من هم به خاطر حضرت گريه كردم و به خاطر حزن حضرت محزون شدم بعد عرض كردم مولاي من چه عملي در اين روز انجام دهم اي فرزند وهب امام حسين (ع) را از دور و نزديك زيارت كن و در غم آن حضرت محزون باش و براي آن حضرت زياد اشك بريز. بعد وهب مي‌گويد به خدا سوگند من خيلي آرزو داشتم كه آن حضرت را زيارت كنم فرمود پس چه چيزي باعث شده كه تو را مانع شود از زيارت آن حضرت ابن وهب گفت من نميدانستم كه زيارت آن حضرت اين اندازه ثواب دارد تا اين كه دعاي شما را شنيدم فهميدم زيارت آن حضرت چقدر ثواب دارد بعد حضرت فرمود: اي فرزند وهب دعا كننده در حق زوار حسين در آسمان بيشتر از دعا كننده در حق زوار حسين (ع) در زمين است پس به تو باد كه مبادا زيارت آن حضرت را ترك كني به خاطر ترس از كسي هر كس زيارت آن حضرت را به خاطر ترس ترك كند حسرت را به دنبال دارد... بعد فرمود: اي فرزند وهب دوست نداري كه خدا تو را در بين كساني ببيند كه رسول خدا و اميرالمؤمنين و فاطمه زهرا و امام حسن و امام حسين و ساير ائمه در حق آنها دعا مي‌كنند... آيا دوست نداري از كساني باشي كه در روز قيامت رسول خدا با آنها مصافحه مي‌كند؟اللّهم ارزقنا في الدنيا زيارت الحسين و في العقبي شفاعة الحسين (ع).