رسول ترک آزاد شده امام حسین علیه السلام صفحه 31

حاج رسول شد، امّا این بار نه همچون قدیم بلکه او این بار دوست و همراه و رفیقی خوب و صمیمی برای گریستن و نالیدن و سوختن شده بود. خدا رحمتش کند او نیز در حالی که اهل گریه و سوز و اشک شده بود با پاکی و تقوا و با عشق و ارادت به آقا اباعبداللَّه الحسین علیه السلام از دنیا رفت... ای که به عشقت اسیر خیلِ بنی آدمند

سوختگان غمت با غمِ دل خرّمند

هرکه غمت را خرید عشرت عالم فروخت باخبرانِ غمت بی خبر از عالمند(11)

خاطره دهم

شب نیمه شعبان در کربلا

همان طور که در خاطره قبلی نیز اشاره شد، حاج جلیل عصری نوبری که از نوحه خوان های افتخاری امام حسین علیه السلام نیز هست چند مرتبه با رسول ترک در کربلا مشرّف بوده است و سال های زیادی نیز در تهران با او رفاقت و آشنایی داشته است. حاج جلیل عصری در مورد الهامات و روضه خوانی های رسول ترک می گفت: حاج رسول واقعاً مصداق این یک بیت شعر بود که:

آن راز که در حوصله بحر نگنجد

تا عرشِ خدا در دلِ دیوانه زند موج انگار این بیت را مخصوص او ساخته اند، حاج رسول گاهی یک حرف هایی می زد که همه را مات و مبهوت می کرد، واقعاً گاهی از یک قطره ای دریا درست می کرد. او یک اعجوبه ای بود...

حاج جلیل عصری در ادامه صحبت هایش می گفت:

به یاد دارم روزی را که در غیر محرّم و در یکی از هیئت های هفتگی بود. آن روز به حضرت علی اصغرعلیه السلام متوسل شده بودند.