دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 1 صفحه 145

3- و من واساه لا یثنیه شی ءفجادله علی عطش بماء «2» 1- شایسته ترین فردی که در عزای او باید گریست جوانمردی است که حسین (ع) را در کربلا گریاند.

2- او برادرش و فرزند پدرش علی (ع) یعنی ابو الفضل است که در کربلا به خون آغشته گشت.

3- ابا الفضلی که برادر را بر خود مقدم داشت، و با اینکه خود تشنه بود در راه او از آب گذشت.

______________________________
(1)- ادب الطف؛ ج 1، ص 226.
(2)- همان؛ ص 223.

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 1،ص:95

دیک الجنّ

ابو محمّد عبد السّلام بن رغیان بن عبد السّلام بن حبیب کلبی، شاعر شیعی که به سال 161 ه. ق. در «سلمیّه «1»» به دنیا آمد. در وجه تسمیه ی او به دیک الجن (خروس جن یا اجنّه) اختلاف نظر است. برخی مثل ثعالبی گفته اند: «شاید بدان جهت بوده که لفظ «دیک الجن» را در شعر خویش آورده و از آن پس بدان نام او را خوانده اند. «2»» مصحّحین دیوان او گفته اند: «از آنجا که او با قصیده ای خروس عمیر بن جعفر

را که به مناسبت مهمانی ذبح شده بود، رثا گفت از آن پس بدان نام مشهور شد. «3»»