دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 1 صفحه 214

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 1،ص:128

ب) گروهی دیگر، انتقام را به ظهور مهدی (عج) موکول می کنند و این امر را تنها در حیطه ی قدرت بی انتهای او می شمارد و از خونخواهان حسین (ع) انتظار ظهور را طلب می کند. این امر در قرون اولیه بنا نهاده شد و پس از آن نیز شاعران جسته و گریخته از ظهور مهدی (عج) خبر داده، امید را در دل مظلومان و خوف را در وجود حاکمان ظالم پراکنده اند. چنانچه دعبل خزاعی در «تائیه» معروف خویش بذر این امید را کاشته بود. در قرون بعدی نیز شاعران، انتقام حقیقی را در ظهور موعود، لحظه شماری می کنند.

ج) گروه سوم، عظمت جنایت را به گونه ای می بینند

که در دنیا قابل قصاص و انتقام نمی باشد، لذا جزای قیامت و انتقام الهی را جایگزین مبارزه و خونخواهی دنیوی می کنند. «1»

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 1،ص:129

[شعرای این دوره]

صنوبری

اشاره