دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 1 صفحه 383

مدحی در مورد امام حسین (ع) سروده است. «1»

-*-

و الحسین الّذی رأی الموت فی العزّحیاه و العیش فی الذّل قتلا «2» حسین کسی است که مرگ باعزت را زندگی و زندگی با ذلت را مرگ می شمرد.

______________________________
(1)- ادب الطف؛ ج 2، ص 233.
(2)- همانجا. این بیت مضمون سخن سالار شهیدان است که فرمود: «إنّی لا اری الموت الّا السّعاده و الحیاه مع الظالمین الّا برما».

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 1،ص:194

سیّد رضی

اشاره

ذو الحسبین، ابو الحسن، محمّد بن ابی احمد الحسین موسوی، معروف به سیّد رضی و شریف رضی، از افتخارات خاندان عترت و پیشوایی در علم حدیث و ادب و چهره ی درخشانی از چهره های آئین و مذهب، به سال 359 هجری در بغداد متولّد شد. روزگار سیّد مقارن با دوره ی سوم خلافت عباسیان (334- 447 هجری) و فرمانروایی آل بویه در عراق می باشد. این دوره را از لحاظ فرهنگی عصر زرّین می نامند و از جهت تاریخ ادبیّات، عصر شاعران سه گانه: متنبّی، سیّد رضی و ابو العلاء معرّی نام دارد. در این دوره آل بویه با داشتن پیوند با نژاد ایرانی و مذهب شیعه چنان فرهنگ پیشرفته و جهانی در حوزه حکومت خود گسترش دادند که در تاریخ اسلام سابقه نداشت.