دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 1 صفحه 46

5- مصیبت و ناگواری بر شما باد! مگر بر کسانی که شما را همراهی نکردند و او را سپری برای سرنیزه های دشمنان قرار دادید.

6- ای چشم، تمام دوران خود را خون گریه کن. اما این گریستن برای فقدان فرزند و خانواده و دوستان نباشد.

7- این گریستن برای فرزند رسول خدا باشد اشکی همراه با غصّه و خون در رثای آنها بریزید.

ام البنین

فاطمه بنت خزام بن خالد بن ربیعه بن عامر بن کلاب، همسر حضرت علی (ع). پدرش ابو المجل حزام بن خالد، از قبیله ی بنی کلاب و مادرش لیلی یا ثمامه دختر سهیل بن عامر بن مالک بود. وی زنی با شرافت، فاضله، عالمه و عابده بود.

آورده اند که پس از وفات فاطمه (س)، امام علی (ع) با برادرش عقیل که در نسب شناسی عرب شهره بود، درباره ی انتخاب همسری که اصیل باشد

و فرزندانی دلیر و جنگاور بیاورد مشورت کرد و عقیل، فاطمه را پیشنهاد کرد که از خانواده ای ریشه دار و دلاور بود «2» و علی (ع) با وی ازدواج کرد. نتیجه ی این ازدواج چهار پسر بود به نامهای عبّاس، عبد اللّه، جعفر و عثمان. این چهار تن به شجاعت و دلیری مشهور بودند و از این رو فاطمه را ام البنین (مادر پسران) نامیدند. خود او در یکی از اشعارش به این نکته اشاره دارد. این چهار تن در کربلا در کنار برادر و پیشوای خود امام حسین (ع) به شهادت رسیدند. «3»

ام البنین در واقعه ی کربلا حضور نداشت، اما هنگامی که کاروان اسرای کربلا وارد مدینه می شد، کسی خواست خبر شهادت فرزندانش را به او بدهد. او گفت: از حسین (ع) برایم بگویید. چون شنید که چهار فرزندش همراه امام (ع) کشته شده اند، گفت: ای کاش فرزندانم و تمامی آنچه در زمین است فدای حسین می شد و او زنده می ماند. این سخن او را دلیل

______________________________
(1)- ادب الطف؛ ج 1، ص 158.
(2)- عمده الطالب؛ ص 356 و 357.