دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 1 صفحه 530

8- فقد جبلت علی فرس و ضرس کما جبل الوفود علی التنمی

9- ضیاء لم یبن لعیون کمه و قول ضاع فی آذان صمّ

10- لعمرک ما أسرّ بیوم فطرو لا أضحی و لا بغدیر خم

11- و کم أبدی تشیّعه غویّ لأجل تنسّب ببلاد قمّ «1» 6- هر موجودی بالطبع می گزد، منتها همگان را نیش زهرآگین نباشد.

7- شیر و

پلنگ را چه گناه است، اگر شکار خود را به خاک و خون می کشد؟

8- به خوی درندگی پا به جهان نهاد، چونان که شنهای رونده در بیابان روانند.

9- پرتوی هست اما چشم نابینا احساس نکند و سخن حق که در گوش کران جا نکند.

10- به جانت سوگند که نه در عید فطر شادمانم و نه در روز قربان و نه در عید غدیر.

11- فراوان بینم سرگشته ای راه تشیع پوید، ازاین رو که بلاد قم منزل و مأوای اوست.