دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 1 صفحه 659

قصیده علویه:

اشاره

1- قد قلت للبرق الّذی شقّ الدّجی فکأنّ زنجیّا هناک یجدّع

2- یا برق إن جئت الغریّ فقل له:اتراک تعلم من بارضک مودع

3- فیک ابن عمران الکلیم و بعده عیسی یقفّیه و احمد یتبع

4- بل فیک جبریل و میکال و اسرافیل و الملأ المقدّس اجمع

5- بل فیک نور اللّه جلّ جلاله لذوی البصائر یستشفّ و یلمع 1- به آذرخشی که، شب هنگام، در درون تاریکی ها درخشید- چونان که زنگیی را بینی بریده باشند و خون بر چهره اش دویده باشد- گفتم:

2- ای آذرخش! اگر به سرزمین غری (نجف) رسیدی بگوی: ای زمین نجف! آیا می دانی که کسی در دل تو به خاک سپرده شده است؟

3- در دل تو موسای کلیم جای گرفته است و عیسای مسیح و احمد مرسل.

4- در دل تو جبرئیل و میکائیل و اسرافیل جای گرفته اند، بلکه همه عالم ملکوت.