دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 1 صفحه 88

که به ذکر درآید. او در میان قومش شریف و گرامی بود و خاطرش را عزیز می داشتند و هر که به قبر پدرش پناه می برد، را حمایت می کرد. جد و پدرش نیز از بخشندگان و شریفان عرب و از نیکان اشراف بودند. در شرح نهج البلاغه آمده است که فرزدق عادت داشت پیوسته در حال نشسته مقابل خلفا و امرا شعر بخواند تا اینکه سلیمان بن عبد الملک اراده نمود که وی ایستاده به شعر خواندن بپردازد، ولی گروهی از بنی تمیم بشوریدند و سلیمان اجازه داد که فرزدق نشسته شعر بخواند.

کنیه ی فرزدق در جوانی «ابی مکیّه» بود و مکیّه نام دختر وی می باشد. ولی به جهت درشتی چهره و ترش روئیش به فرزدق ملقب شد.

فرزدق در منزلگاه «تنعیم» ملاقاتی با امام حسین (ع) که به سمت کوفه حرکت کرده بود، داشت و امام (ع) در مورد اوضاع کوفه از او سوالاتی نمود، فرزدق به امام (ع) پیشنهاد کرد که به سمت کوفه حرکت نکند.

وفات او به سال 110 ه. ق. در بصره اتفاق افتاد، در حالی که سنش نزدیک به صد سال بود. «1»

-*-

قصیده فرزدق در مدح امام سجاد (ع):

1- هذا الّذی یعرف البطحاء و طأته و البیت یعرفه و الحلّ و الحرم

2- هذا ابن خیر عباد اللّه کلّهم هذا التّقیّ النّقیّ الطاهر العلم

3- هذا علیّ رسول اللّه والده امست بنور هداه تهتدی الظلم

4- اذا رأته قریش قال قائلهم إلی مکارم هذا ینتهی الکرم