دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 1 صفحه 961

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 1،ص:431

3- بر رخسار زرین خود، گوهرهای اشک و یاقوت خونین سرشک را ببار، و جاری کن.

4 و 5- بر این اندوه های تأسف بار نوحه سرایی کن، چراکه بر سرگشته ی محزون، نوحه سرودن عار نیست.

6- دریغ و دردا بر آن وجودی که از غصه عطشان مرد، و با شمشیر آن مکاری که به خون آلوده بود، کشته شد.

7- مرکب او که حرکت می کرد، همچون فلک بود، و رخسارش همچون ماه در افق نورافشانی می کرد.

در مدح رسول اکرم (ص) و وصی پاکش و خاندان اطهار او (ع):

1- بدا یختال فی ثوب الحریرفعمّ الکون من شرّ العبیر

2- فقلنا: نور فجر مستطیرجبینک؟ أم سنا القمر المنیر؟ 1- در لباس حریر آشکار شد، و سراسر هستی را عطر مشک

و عنبر فراگرفت.