دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1073

به پا گردد اندر جهان رستخیزشود آسمان و زمین ریزریز

نماند نشانی ازین دستگاه نه گردون بماند نه خورشید و ماه

فرو افسرد در رگ روح دم شود غرق گیتی به بحر عدم

نماند ز آثار صنع

قدیم مگر ذات قیّوم حیّ قدیم

«سنا» زین مصیبت فرو بند لب برین در نگه دار شرط ادب

نهنگ عدم چون گشاید دهان بیو بارد آثار کون و مکان

قلم خشک گردد به سر خطّ لازند بانگ الّا اللّه از خود صلا

شود محو در نیستی هرچه هست ز یک بانگ خیزد بلی والست

ز طومار هستی یکی یادگارنماند به جز ذات پروردگار «1»