دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1078

پژمان بختیاری

حسین پژمان، فرزند علی مراد امیر پنجه ی بختیاری است. مادرش خانم عالمتاج متخلّص به ژاله از دودمان میرزا ابو القاسم قائم مقام وزیر محمد شاه می باشد. او به سال 1318 ه ق برابر 1279 ه ش در تهران متولد شد. علوم جدید را در مدارس آن شهر به پایان رسانید و به زبان فرانسوی مسلّط شد. آنگاه به تحصیلات قدیمه پرداخت و از محضر اساتید فن در رشته ی علوم ادبیات عرب کسب فیض کرد و پس از اتمام تحصیلات به استخدام وزارت پست و تلگراف درآمد. و ضمن اشتغال به کار، کتابی هم در زمینه ی پست و تلگراف نوشت.

پژمان از هیجده سالگی به نظم شعر پرداخت. اشعارش در روزنامه ها و مجلّات مختلف به چاپ رسید. او که شاعری پر احساس و شیرین کلام و غزلسرا بود، چندین اثر ادبی دارد. از آثار او منظومه های «سیه روزی»، «زن بیچاره»، «محاکمه ی یک شاعر»، «کویر اندیشه» و «خاشاک» را می توان نام برد.

پژمان در سال 1312 شمسی، منتخبی از اشعار سخنوران قدیم و جدید فارسی زبان،

شامل دو هزار تن، به نام بهترین اشعار انتشار داد، هم چنین به ترجمه ی چند اثر از نویسندگان خارجی به نامهای وفای زن اثر بنیامین کنستانف و آتالاوژ اثر شاتو بریان پرداخت.

پژمان از شعرای توانا و خوش ذوق و تجدد خواهی است که آثارش از لطف کلام و انسجام لفظ و معنی برخوردار می باشد. وی در تیرماه سال 1353 ه. ش وفات یافت. پس از درگذشتش کلیّات اشعار او با مقدمه ی دکتر باستانی پاریزی به چاپ رسید.

-*-

این ماه، ماه ماتم سبط پیمبر است یا ماه سربلندی فرزند حیدر است؟

شیر اوژنی «1» که بر تن و فرق مبارکش از زخم تیر، جوشن «2» و از تیغ، مغفر «3» است

در ظاهر ار شکسته شد آن شیر دل، منال کز آن شکست، باده ی فتحش به ساغر است