دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1097

وی پیرو مکتب صائب و کلیم عرفانی و نظیری نیشابوری بوده است و سبک شعرش نیز هندی، امّا اعتقاد دارد که حافظ شیراز به او جان دگری داده است. بر سر درب مغازه ی کلید سازی اش این بیت را نوشته بود:

به ناامیدی از این در مرو، امید اینجاست فزون تر از عدد قفل ها کلید اینجاست هادی رنجی به سال 1339 شمسی در اثر سکته قلبی درگذشت. دیوان اشعارش به چاپ رسیده است «1».

آقای مشفق کاشانی درباره ی او می نویسد:

«رنجی مردی بود

به تمام معنی آزاده و آیینه ی تمام نمای مردانگی و فتوت که به روزگار ما چشم رادمردی به روی او روشن بود. مردی که در تمام عمر بار خاطر کسی نشد و کینه ای از کسی به دل نگرفت و اگرچه پیوسته از دست فتنه ی ناجوانمردان و حاسدان به رنج می بود ولی طوفان دردها و رنجها را در وجود خود می کشت و همین کار موجب اجل تقریبا زودرس او گردید «2».»

-*-

درس عشق:

از پی قتلم به کف چو تیغ ابرو برگرفتی ملک دل ای پادشاه حسن بی لشکر گرفتی

از شمیم زلف پیچان رونق عنبر شکستی وز عقیق لعل خندان قیمت گوهر گرفتی

عاشقان خسته جانت را نوید صلح دادی پس چرا ای جان ره جنگ و جدال از سر گرفتی