دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1114

آن کشته ی نمرده

تویی کز نبرد خویش مغلوب توست دشمن غالب نمای تو

هرکس به خاکپای تو اشکی نثار کردزین به چه گوهری ست که باشد سزای تو

پیدا ز آزمایش اصحاب پاک توست تعویذ حق به بازوی مرد آزمای تو

هرگز فنا نیافت بقای تو، زانکه یافت آزادگی بقای دگر از فنای تو

شایان اقتفای «1» جهانی به همتندیاران پاکباز تو در اقتفای تو

غم نیست گر به چشم شقاوت نمای خصم کوتاه بود عمر سعادت فزای تو

«چون صبح زندگانی روشندلان دمیست اما دمی که باعث احیای عالمیست» «2»

3

ای کفر و دین فریفته ی حقگزاریت وی عقل و عشق شیفته ی جانسپاریت