دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1122

لا، بل که بس به هر دو جهانم از آنچه هست اشک روان به ماتم خون روان تو

از تو قبول از من و از اشک چشم من وز من سلام بر تو و بر دودمان تو «1» ______________________________

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:1172

عبد الرحمن پارسا تویسرکانی

عبد الرحمن پارسا از شاعران برگزیده ی معاصر به سال 1288 ه. ش در تویسرکان به دنیا آمد. پدرش محمد رحیم رستگار و نوه ی حاج محمد حسین تویسرکانی متخلّص به «مجنون» از شاعران و ادیبان نامور بود. وی چندی به شغل آموزگاری پرداخت سپس به

شرکت بیمه ایران رفت، آخرین سمت او ریاست روابط عمومی شرکت بیمه بود و تا بازنشستگی در آنجا خدمت کرد.

پارسا شاعری اجتماعی بود. فعالیتهای شعری خود را از دوران جوانی آغاز کرد و در سرودن غزل متبحّر بود و در ساختن قطعه و رباعی نیز توانایی داشت. آثارش در روزنامه ها و مجله های کشور زیاد به چشم می خورد. وی در فروردین سال 1369 شمسی درگذشت.

-*-

از تنور خولی امشب می رود تا چرخ، نورآفتاب چرخ، حسرت می برد بر این تنور!