دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1123

گرنه ظاهر شد قیامت، ور نه روز محشر است از چه رو کرد آفتاب از جانب مغرب ظهور؟!

این همان نور است کزوی لمعه یی در لحظه یی دید موسای کلیم اللّه شبی در کوه طور

این همان نور خدا باشد که ناگردد خموش این همان مشکوت حق باشد که نایابد فتور

مطبخ امشب مشرقستان تجلّی گشته است زین سر بی تن، کز او افلاک باشد پر ز شور

از لبان خشک و از حلقوم خونین گویدت قصه ی کهف و رقیم و رمز انجیل و زبور

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:1173

عباس شهری

عبّاس شهری فرزند اسماعیل متخلّص به «شهری» در سال 1289 ه. ش در «شهرستانک» از توابع تهران به دنیا آمد. او فارغ التحصیل دانشکده ی کشاورزی دانشگاه تهران بود، و آنگاه به استخدام وزارت کشاورزی درآمد و در پست های مختلفی انجام وظیفه کرد. وی در شعر و شاعری دارای آثار ارزنده ای است. وی شاعری خوش ذوق و لطیف طبع بود، و در شعر به سادگی و روانی آن توجه داشت. هنر او در سرودن مثنوی های اخلاقی و اجتماعی است و در انواع دیگر شعر نیز مهارت دارد.

شهری به غم و شادی مردم زمان آگاه و به روحیّات آنان آشنایی دارد

«1».