دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1131

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:1176

قاسم رسا

اشاره

قاسم رسا فرزند شیخ محمد حسن از شاعران معاصر است. او در سال 1290 ه. ش در تهران ولادت یافت. در کودکی به اتفاق پدر و مادرش به خراسان عزیمت نمود و در جوار تربت حضرت رضا (ع) مجاورت اختیار کرد. «رسا» پس از اتمام تحصیلات مقدمات وارد دانشکده ی پزشکی تهران شد و به درجه ی دکترا در طب نائل آمد. سپس در وزارت بهداری استخدام گردید. و مدت 29 سال به ایفای وظایف پزشکی اشتغال داشت. «رسا» با آنکه ظاهرا کارش طبابت بود ولی از آغاز نوجوانی به حکم علاقه ی باطنی به مطالعه ی آثار گویندگان سلف اشتغال داشت و فنون سخنوری و شعر و ادب را نزد اساتید بزرگ فرا گرفت و هیچوقت رابطه ی خود را با عالم شعر و ادب قطع نکرد. از سال 1325 ه ش. به افتخار خدمتگزاری و ثناگستری و ملک

الشعرایی آستان قدس رضوی مفتخر شد. عنوان ملک الشعرایی را به دلیل سرودن اشعار نغز در این باره به او اطلاق کرده اند، او در سرودن انواع شعر بخصوص در قصیده سرایی صاحب توانایی و مهارت بوده است. رسا در سال 1330 به سمت عضو پیوسته ی «انجمن ادبی فرهنگستان ایران» انتخاب گردید.

بیشتر اشعار دکتر رسا درباره مدایح و مراثی اهل البیت (ع) و اشعار حکمی، اخلاقی و پند و اندرز است. نصایح منظوم و دیوان اشعارش در سالهای 41- 1340 چاپ و منتشر گردید.

رسا در سال 1356 ه ش. چشم از جهان فرو بست. «1»

-*-

روز حسین (ع):