دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 116

در حق باب شما آمد «علیّ بابُها»هر کجا فصلی درین باب است، در باب شماست

تا صبا از خاک پاک عنبرینت بوی بردعاشق او شد به صد دل زین سبب نامش صباست

هرکس از باطن به جایی التماسی می کندزان میان ما را جناب آل حیدر التجاست

کوری چشم مخالف من حسینی مذهبم راه حق اینست و نتوانم نهفتن راه راست

ای چو دریا خشک لب، لب تشنگان رحمتیم آبرویی ده به ما کاب همه عالم تر است

آتش بیداد آن سنگین دلان چون شعله زدماهی اندر بحر و مه بر غرفه ی بالا بسوخت

چون چراغ دیده ی زهرا بکشتندش به زهرزُهره را دل بر چراغ دیده ی زهرا بسوخت

چون روان کردند خون از قره العین نبی چشم عیسی خون ببارید و دل ترسا بسوخت

دیده ی تر دامن آن روزش بیفکندم ز چشم کان نهال باغ پیغمبر ز استسقا بسوخت

بسکه دریا ناله کرد از حسرت آن تشنگان گوهر سیراب را جان بر دل دریا بسوخت