دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1162

سرِ، وی بود به دامان شه تشنه لبان

در دم دادن جان بود به چشم گریان شاه گفتن ز چه گریانی، گفتا از آن

که سرم بر سر زانوی تو ای سبط نبی است سر تو در دم رفتن

به سر زانوی کیست؟ عابسا جای تو خالی که ببینی سر وی

رفت بر نیزه به پیش نظر خواهر وی

زیر سنگ و نی و شمشیر فتد پیکر وی نیست یک تن که بپوشد کفنی در بر وی

«خوشدل» آری نه همین جامه ز جسمش ببرندبهر انگشتری انگشت شریفش ببُرند «1» ______________________________

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:1190

عزیز اللّه فراهی