دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1181

به صفای عشق جمال تو، همه شب به میکده ها روم همه مست گردم و پر کنم ز می الست تو ساغرا

همه خون ز دیده ی ما رود، چو سرت به راه خدا رودهمه جسم و

جان جهانیان، به فدای آن سر اطهرا

منم آن «حسینی» دل غمین، که صلای عشق تو می زنم چو شفیع روز جزایی برهانم از غم محشرا «2»

______________________________
(1)- سخنوران نامی معاصر ایران؛ ج 2، ص 1146.
(2)- گلواژه 2، مجموعه شعر؛ ص 117.

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:1198

حسین وفایی

حسین وفایی فرزند مرحوم غلام علی خان، در سال 1297 ه. ش در «خلجستان» قم قدم به عرصه ی هستی نهاد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در قم و تهران به پایان رسانید و در رشته ی ادبی دیپلم گرفت و چندی نیز به تحصیل علوم قدیمه پرداخت.