کتابخانه بالقرآن

دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1199

صفحه 1199

آب می خواست ببوسد لبت اما هیهات این سبک مایه کم از همت و مقدار تو بود

پیش دریای کمال تو عطشناک و حریص آب گفتم من و «از خاک» گهربار تو بود «1» ***

بنواز نائی دل، نی شور نینوا راکه به پا نموده گردون همه خیمه ی عزا را

به صفای جرعه ای می ز خُم ولای جانان ز وفا بلا خریدند بلا کشان بلا را

به فرات چشم عباس نگر که نور فضلش به سر جهان فکنده همه پرتو وفا را

ز نگاه لعل سیراب بخون لاله رویان بنگر چو چشم حسرت زده، چشمه ی بقا را

به عزای شاه خوبان متحیّرم چه گویم؟ز تنش بیان کنم یا سر از بدن جدا را

به کدام کیش و آیین بود این ستم شعاری که ز کین روا بدارند جفای ناروا را

سر و جان عالمی باد فدای پیر عشقی که نکو به سر رسانید اطاعت خدا را