دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1210

محمّد علی مردانی

اشاره

محمد علی مردانی در مهرماه سال 1301 ه. ش در قریه ی «آشمسیان سادات» از توابع خمین در خانواده ای متدیّن و پای بند به اصول و احکام دین مبین اسلام چشم به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدایی و متوسّطه را در خمین فرا گرفت و پس از آن برای تحصیل در علم صرف و نحو به اراک عزیمت نمود و از محضر اساتید بزرگی کسب فیض نمود. او از کودکی به شعر علاقه داشت و چون دارای ذوق شعر و قریحه ی شاعری بود در وادی شعر افتاد «1». این مقارن با ده سالگی محمد علی بود. وی پس از تحصیل از اراک به تهران عزیمت نمود و از بدو ورود به تهران با آشنایی با شاعران و اهل قلم به انجمن های ادبی راه یافت و از همان زمان با ارائه ی اشعار مذهبی به عنوان شاعر مذهبی در محافل ادبی شناخته شد.

مردانی سالیان متمادی دبیری انجمن دانشوران را به عهده داشت. در سال 1351 بنای انجمن «نغمه سرایان مذهبی» توسّط او با همراهی عده ای از دوستان ریخته شد که در اوایل به طور سیّار در منازل اعضا برگزار می شد و از سال 1353 تاکنون انجمن به طور ثابت در منزل ایشان برقرار می باشد. وی با شروع انقلاب اسلامی در جهت اهداف انقلاب بود و پس از پیروزی انقلاب به عضویت شورای شعر وزارت ارشاد اسلامی و واحد ادبیات حوزه ی هنری

سازمان تبلیغات اسلامی درآمد و با آغاز جنگ تحمیلی با تلاش فراوان در راه خدمت به اسلام و ایران به جبهه های نبرد رفت. وی تاکنون موفّق به تألیف سی مجموعه ی شعر شده است که بیش از بیست جلد آن به طبع رسیده است. از آثار وی: «احتجاج بانوی بزرگ اسلام حضرت زهرا (س)»، «شکوه ایمان»، «طلوع خورشید»، «علی (ع) مظهر تقوا»، «گلزار شهیدان»، «نوای رزمندگان»، «فروغ ایمان» و ...

همچنین آثار فراوانی در رابطه با جنگ تحمیلی و رزمندگان سلحشور از او به جا مانده که می توان از کتاب «مفاتیح نور» نام برد.

استاد در پی عارضه ی مغزی در اردیبهشت سال 1378 شمسی درگذشت و در بهشت زهرا در مقبره الشعرا به خاک سپرده شد. «2»

-*-

مدح زینب (س):

ای عصمت حق زاده ی زهرای مطهّرای عالمه ی فاضله، ای دختر حیدر