دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1269

8

در باغ دین چو آفت باد خزان فتادبس سروها به خاک درین بوستان فتاد

زین درد شور و غلغله در آسمان فتاد«بر حربگاه چون ره آن کاروان فتاد»

«شورِ نشور واهمه را در گمان فتاد»کردند چون نظر به شهیدان ارجمند

شد بر فلک فغان اسیران دردمند

آن دم که گشت زاری اهل حرم بلند«هم بانگ نوحه غلغله در شش جهت فکند»

«هم گریه بر ملایک هفت آسمان فتاد»چون کار بر اسیری آل عبا کشید

بار ستم زمانه به دار بلا کشید

بنگر که ظلم رشته ی او تا کجا کشید«هر جا که بود آهوئی از دشت پا کشید»

«هر جا که بود طائری از آشیان فتاد»ظلمی که بر حسین ز ابن زیاد رفت