دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 1307

با اسیران صبحدم تا شام رفت گاه در کوفه گهی در شام رفت

داشت در راه سفر آن پاک جان از سر پاک شهیدان سایبان

چون به شهر شام زینب گام زدآتشی از خطبه اش در شام زد

غنچه ی لب چون که زینب باز کرددر فصاحت چون علی (ع) اعجاز کرد

از بیان گرم آن شیرین سخن شد چو شب در شام، روز اهرمن

جاودان ساز محرّم با پیام زینب است آری الی یَوم القیام

یا رب از عشقش دل ما زنده کن همچو خورشید فلک تابنده کن «2» ***

قیام حسین:

ای شه که جبرئیل امین شد غلام توشد پایدار دین خدا از قیام تو

چون ابر نوبهار بریزد ز دیده اشک آید چو بر زبان محبّ تو نام تو