دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 193

از صاحب حرم چه توقّع کنند بازآن ناکسان که تیغ به صید حرم زنند

پس بر سنان کنند سری را که جبرئیل شوید غبار گیسویش از آب سلسبیل «2»

7

روزی که شد به نیزه سر آن بزرگوارخورشید سر برهنه برآمد ز کوهسار

موجی به جنبش آمد و برخاست کوه کوه ابری به بارش آمد و بگریست زار زار

گفتی تمام زلزله شد خاک مطمئن گفتی فتاد از حرکت چرخ بی قرار

عرش آن چنان به لرزه درآمد که چرخ پیرافتاد در گمان که قیامت شد آشکار

آن خیمه ای که گیسوی حورش طناب بودشد سرنگون ز باد مخالف حباب وار

جمعی که پاس محملشان داشت جبرئیل گشتند بی عماری «3» و محمل شتر سوار

با آنکه سر زد آن عمل از امّت نبی روح الامین ز روی نبی گشت شرمسار