دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:807 هرجا که بود آهویی از دشت پا کشیدهرجا که بود طائری «1» از آشیان فتاد
شد وحشتی که شور قیامت زیاد رفت چون چشم اهل بیت بر آن کشتگان فتاد
هرچند بر تن شهدا چشم کار کردبر زخم های کاری تیر و سنان فتاد
ناگاه چشم دختر زهرا در آن میان بر پیکر شریف امام زمان فتاد
بی اختیار نعره ی هذا حسین از اوسرزد چنان که آتش از او در جهان فتاد
پس با زبان پر گله آن بضعه الرّسول رو در مدینه کرد که یا ایّها الرّسول
9
«این کشته ی فتاده به هامون «2» حسین تست وین صید دست و پا زده در خون حسین تست
این نخل ترکز آتش جان سوز تشنگی دود از زمین رسانده به گردون حسین تست
این ماهی فتاده به دریای خون که هست زخم از ستاره بر تنش افزون حسین تست