دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 198

11

ای چرخ! غافلی که چه بیداد کرده ای وز کین چه ها درین ستم آباد «1» کرده ای

بر طعنت «2» این بس است که بر عترت رسول بیداد کرده خصم و تو امداد کرده ای

ای زاده ی زیاد! نکرده ست هیچ گاه نمرود «3» این عمل که تو شدّاد «4» کرده ای

کام یزید داده ای از کشتن حسین بنگر که را به قتل که دلشاد کرده ای

بهر خسی «5» که بار درخت شقاوت است در باغ دین چه با گل و شمشاد کرده ای

با دشمنان دین نتوان کرد آنچه توبا مصطفی و حیدر و اولاد کرده ای

حلقی که سوده ی لعل لب خود نبی بر آن آزرده اش به خنجر بیداد کرده ای

ترسم ترا دمی که به محشر در آورنداز آتش تو دود به محشر برآورند

12