دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 199

خاموش «محتشم» که دل سنگ آب شدبنیاد صبر و خانه ی طاقت خراب شد

خاموش «محتشم» که از این حرف سوزناک مرغ هوا و ماهی دریا کباب شد

خاموش «محتشم» که از این شعر خون چکان در دیده اشک مستمعان خون ناب «6» شد

خاموش «محتشم» که ازین نظم گریه خیزروی زمین به اشک جگرگون «7» خضاب شد

خاموش «محتشم» که فلک بس که خون گریست دریا هزار مرتبه گلگون حباب شد

خاموش «محتشم» که ز سوز تو آفتاب از آه سرد ماتمیان ماهتاب شد

خاموش «محتشم» که ز ذکر غم حسین جبریل را از روی پیمبر حجاب شد

تا چرخ سفله «8» بود خطایی چنین نکردبر هیچ آفریده جفایی چنین نکرد «9»

مثنوی

بنال ای دل که دیگر ماتم آمدبگری ای دیده کایام غم آمد