دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 200

گل غم سرزد از باغ مصیبت جهان را تازه شد داغ مصیبت

جهان گردید از ماتم دگرگون لباس تعزیت پوشیده گردون

ز باغ غصّه کوه از پا فتاده زمین را لرزه بر اعضا فتاده

______________________________
(1)- ستم آباد: کنایه از جهان.
(2)- طعنت: سرزنش.
(3)- نمرود: پادشاهی که حکم کرد حضرت ابراهیم را در آتش اندازند.
(4)- شدّاد: شدّاد پسر عاد و او پادشاهی بود جابر که ادّعای خدایی می کرد و بهشتی ساخت و آن را به نام جدّش ارم نام نهاد.
(5)- خسی: اشاره به یزید بن معاویه.
(6)- خون ناب: خالص.
(7)- اشک جگرگون: اشک خون آلود.