دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 215

شخص حیا و خسته ی خصمان بی حیاکان وفا و کشته ی تیغ جفا حسین

آن خوانده ی به رغبت و افکنده ی به جوردر دست کوفیان دغا مبتلا حسین

از کوفیان ناکس و از شامیان دون در کربلا نشانه ی تیر بلا حسین

از دشمنان شکسته به دل خار صد جفاوز دوستان ندیده نسیم وفا حسین

مانند

موج لاله و گل در ره نسیم در خون خویشتن زده پر دست و پا حسین

آنک جفای دشمن و اینک وفای دوست بی بهر هم ز دشمن و هم دوست یا حسین

زین درد، پای عشرت دنیا به خواب رفت این گرد تا به آینه ی آفتاب رفت

3

گر صرفِ ماتمِ شهِ دوران شود کمست هر گریه ای که وقف بر اولاد آدمست