دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 218

بیابان کربلا

گشتند حلقه لشکر افزون ز مار و مورخاتم صفت به گرد سلیمان کربلا

خون خورد تیغ تیز که تا یک نفس رساندآبی به حلق تشنه ی سلطان کربلا

آبی که دیو و دد همه چون شیر می خورندآل پیمبر از دم شمشیر می خورند

5

از موج گریه، کشتی طاقت تباه شدوز دود آه، خانه ی دل سیاه شد

تا بود در جگر نم خون، وقف گریه شدتا بود در درون نفسی، صرف آه شد

زین غم که سرخ شد رخ شهزادگان به خون باید سیاه پوش چو بخت سیاه شد

تنها نه گرد غصّه به آدم رسید و بس این غم غبار آینه ی مهر و ماه شد

پیغام درد تا برساند به شرق و غرب پیک سرشت، هر طرفی رو به راه شد