دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 224

در برکشیده آن طرفش شوقِ باب و جدّدامن کشیده این طرف اندیشه ی عیال

تیغی چو برق در کف و تنها چو آفتاب چون تیغ رو نهاد بدان لشکر ضلال

ناگه ز خیمه های حرم بیشتر ز حدآمد صدای ناله و افغان به گوش حال

برگشت شاه دین و بپرسید حال چیست؟گفتند ناگهان که فلان طفل خردسال

از قحط آب گشته چو ماهی به روی خاک وز ضعف تشنگی شده چون پیکر هلال

بگریست شاه و بستدش از دایه بعد از آن آورد در برابر آن قوم بد فعال

گفت ای گروه بدکنش، این طفل بی گناه از تشنگی چو مو شده، از خستگی چو نال

آبی که کرده اید به من بی سبب حرام یک قطره زان کنید بدین بی گنه حلال

پس ناکسی ز چشمه ی پیکان خون چکان آبی به حلق تشنه ی او ریخت بی گمان

10