دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 227

گر آب بسته اند از آن لعل لب چه باک جز تشنگی به لعل چه سان می کند زبان

از بس که حرب کرد به آن جمع سنگدل وز بس که زخم خورد از آن قوم سخت جان

جان شد به تاب از تف جانسوز تشنگی خون شد چو آب از بن هر تار مو روان

افتاد همچو پرتو خورشید بر زمین چون موی خویش گشته پریشان و ناتوان

آندم چرا سپهر برین سرنگون نشدوین کشتی هلال چرا غرق خون نشد

12

بر خاک شاهزاده چو از پشت زین فتادخورشید آسمان ز فلک بر زمین فتاد

صحرای را ز خارستان در جگر شکست دریای را ز موج گره بر جبین فتاد

آواز ناله تا فلک هفتمین رسیدفریاد ناله در فلک هفتمین فتاد

برگشت روزگار و اگر گشت کار و بارشد بر فلک زمین و فلک بر زمین فتاد