دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 238

عاشورا؛ ص 144 و 145.

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:827

واعظ قزوینی

ملّا محمد رفیع یا رفیع الدّین به سال 1027 ه ق. در صفی آباد قزوین متولّد شد. او از علمای امامیه و در وعظ و خطابه سرآمد اقران روزگار خود بود. واعظ در خدمت عبّاسقلی خان پسر حسن خان شاملو می زیسته است. او منظومه ای به نام «یوسف و زلیخا» دارد و دیوان شعرش مشتمل بر هفت هزار بیت به چاپ رسیده است.

وفات واعظ را به سال 1089 یا 1099 ه ق. نوشته اند. «1»

-*-

ستم کشی که ندانم به زیر بار غمش زمین چگونه نشست، آسمان چه سان گردید

برای ماتم او بسته شد عماری چرخ علم ز صبح شد و سر علم بر آن، خورشید

ز دیده روز، چه خونها که از شفق افشاندبه سینه شب، چه الفها که از شهاب کشید