دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 253

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:834 ساکن نمی شود نفَسِ ناتوان من زین دشنه ها که بر لب خاموش می زند

گویا به یاد تشنه لب کربلا حسین طوفانِ شیونی ز لبم جوش می زند

تنها نه من، که بر لب جبریل نوحه هاست گویا عزای شاه شهیدان کربلاست

2

شاهی که نور دیده ی خیر الانام بودماهی که بر سپهر معالی تمام بود

شد روزگار در نظرش تیره از غبارباد مخالف از همه سو بس که عام بود

آب از حسین گیرد و خنجر دهد به شمرانصاف روزگار ندانم کدام بود

آبی که خار و خس همه سیراب از آن شدندآیا چرا بر آل پیمبر حرام بود