دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 254

خون دیده ها چگونه نگرید بر آن شهیدکز خون به پیکرش کفن لعل فام بود

دادی به تیر و نیزه تن پاره پاره رازان رخنه ها چو صید مرادش مدام بود

آن خضر اهل بیت به صحرای کربلانوشید آب تیغ ز بس تشنه کام بود

تفتند ز آتش عطش آن لعل ناب راسنگین دلان مضایقه کردند آب را

3

ای مرگ، زندگانی ازین پس و بال شدجایی که خون آل پیمبر حلال شد

مهر جهان فروز امامت به کربلااز بار درد بَدْرِ تمامش هلال شد

شاخ گلی ز باغ رسالت به خاک ریخت زین غم زبان بلبل گوینده لال شد

افتاده بین به خاک امامت ز تشنگی سروی کز آب دیده ی زهرا نهال شد

تن زد درین شکنج بلا تا قفس شکست بر اوج عرش طائر فرخنده بال شد