دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 255

شبنم به باغ نیست که از شرم تشنگان آبی که خورد گل، عرق انفعال شد

از خون اهل بیت که شادند کوفیان دلهای قدسیان همه غرق ملال شد

آن ناکسان ز روی که دیگر حیا کنندسبط رسول را چو سر از تن جدا کنند

4

خونین لوای معرکه ی کارزار کومیدان پر از غبار بود، شهسوار کو؟

واحسرتا که از نفس سرد روزگارافسرده شد ریاض امامت، بهار کو؟

زان موجها که خون شهیدان به خاک زدطوفان غم گرفته جهان را، غبار کو؟

اشکی که گرد محنت خاطر برد کجاست آهی که پاک بسترد از دل غبار کو؟

تا کی خراش دیده و دل خار و خس کندآخر زبانه ی غضب کردگار کو؟

کو مصطفی که پرسد از این امت عنودکای خائنان، ودیعت پروردگار کو؟