دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 260

وضع عهد صفوی را رونق دهند. اما اهل ادب خود مجمع تشکیل می دادند تا آثار علمی و ادبی و هنری را به معرض استفاده عموم بگذارند. در آن زمان سعی به بازگشت به سبک عراقی بود زیرا از ابتدای تسلّط مغول در ایران شعرا سبک ساده عراقی را رها کرده و سبک هندی، اختیار نموده بودند. شعرای پیشگام در این مرحله از اهمّیتی ویژه برخوردارند، که عاشق اصفهانی از جمله ی این شاعران است، که اشعارش حاکی از روانی و سلاست بیان و سلامت گفتار می باشد و این خود خدمتی در راه اصلاح شعر فارسی بوده است. به تبعیّت از این انجمن و بازگشت شعرا به سبک عراقی، عده ای از نویسندگان بزرگ زمان شیوه ی معمول نثر فارسی که آن هم دچار انحطاط شده بود را کنار گذاشتند و تحوّلی در نثر فارسی پدید آوردند و ساده نویسی را رواج دادند.

عاشق اساسا شغل خود را شاعری قرار نداد، و از این راه ابدا تحصیل معاش ننمود و با شغل خیّاطی امرار معاش می کرد. وی و هم چنین گوشه ی انزوا را اختیار کرده و با نهایت فقر و کمال استغنا به سر می برده است. وفات او به سال 1181 هجری در سن هفتاد سالگی در زادگاهش بود «1».

-*-

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:838

ترکیب بند:

1

امروز روز تعزیه ی آل مصطفی است امروز روز ماتم سلطان کربلاست

روزیست این که نخل فتوّت ز پا فتادروزیست این که شور قیامت بپای خاست