دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 264

پا در

رکاب رخش برآورد بهر رزم سلطان ما کجا شد و ما را رکاب کو؟

ظلمی که کرد خصم بر اولاد مصطفی گیرم تمام شرح توان کرد، تاب کو؟

کاری کز آن بتر نتواند شدن، چو کردگو بعد از این فلک پی کار دگر مگرد

4

رخساره ای که بود به خوبی مه تمام پوشیده کرد معرکه اش در ته غمام

موئی که شانه می زدش از پنجه مصطفی صد حلقه حلقه اش به ته خاک همچو دام

سروی که رست از چمن مصطفی، فتاددر جویبار خون و فرو ماند از خرام

برخاک سوده شمر ز روی جفا ببین رویی که بود بوسه گه مرتضی مدام

از پا فکند قامت نخلی که در چمن پرورده بود فاطمه اش با صد احترام