دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 265

در خون کشیده اند و جهان همچنان به جاآن را که ساکنان فلک بنده و غلام

شهباز عرش بین که به عزم دیار قدس در خون کشیده بال و پر خویش چون حمام

زان دم که هشته بود بنای ستم فلک هرگز نکرده بود جفایی چنین تمام

نسبت نمی توان به قضا داد این ستم گویا گسسته بود فلک از قضا زمام

این ظلم دیگر است که گردون نگون نشدعالم تمام غرقه ی دریای خون نشد

5

در کربلا زدند چون آل نبی قدم صد شعله زد ز سینه ی کرّوبیان علَم

آن ظلم شد بپای که لرزید آفتاب از باد آه سرد درین نیلگون خِیَم

آزاده سرو باغ دو عالم ز پا فتادتاریک گشت هر دو جهان از غبار غم

شد جمع و شور نوحه به هفت آسمان فکندهر فتنه ای که بود جهان را ز بیش و کم