دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 278

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:844 آماده ی قیامت موعود هرکسی کایزد وفا به و عهده مگر می کند کنون؟

گفتم محرّم است و نمود از شفق ملال چون ناخنی که غمزده آلایدش به خون

یا گوشواره «1» ای که سپهرش ز گوش عرش هرساله در عزای شه دین کند برون

یا ساغری است پیش لب آورده آفتاب بر یاد شاه تشنه لبان کرده سرنگون

جان

امیر بدر «2» و روان شه حُنَین «3»سالار سروران سر از تن جدا حسین

2

افتاد رایت صف پیکار کربلالب تشنه صید وادی خونخوار کربلا

آن روز، روز آل علی تیره شد که تافت چون مهر از سنان «4»، سر سردار کربلا

پژمرد غنچه ی لب گلگونش از عطش وز خونش آب خورد، خس و خار کربلا