دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 283

داغ شهادت علی، ایّام تازه کرداز نو جهان عزای رسول امین گرفت

بر طشت مجتبی جگر پاره پاره ریخت پهلوی حمزه چاک ز مضراب «5» کین گرفت

هم پای پیل خاک حرم را به باد داد «6»هم اهرمن ز دست سلیمان نگین گرفت «7»

از خاک، خون ناحق یحیی گرفت جوش عیسی ز دار راه سپهر برین گرفت

گشتند انبیا همه گریان و بو البشر «8»بر چشم تر ز شرم نبی، آستین گرفت

کردند پس به نیزه سری را که آفتاب از شرم او نهفت رخ زرد در نقاب ______________________________

(1)- حی: قوم و قبیله، جمع آن احیاء.
(2)- یا بنی: ای پسرک من، ای فرزند من.
(3)- قفا: از پی، از پشت سر.
(4)- ملّت: دین، آیین، شریعت.
(5)- مضراب: آلت زدن، زخمه.