دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 285

نگرفت غیر بند گران دست او کسی آن ناتوان کز آل عبا ماند یادگار

رخ ها به خون خضاب و عروسان اهل بیت گشتند بی حجاب به جمّازه «1» ها سوار

آن یک شکسته خار اسیرش

بر جگراین یک نشسته گرد یتیمش بر عِذار

کردند رو به کوفه پس آنگه ز خیمه گاه وین خیمه ی کبود شد از آهشان سیاه

7

چون راهشان به معرکه ی «2» کربلا فتادگردون به فکر سوزش روز جزا فتاد

اجزای چرخ منتظم از یکدگر گسیخت اعضای خاک متصل از هم جدا فتاد

تابان به نیزه رفت سر سروران ز پیش جمّازه های پردگیان «3» از قفا فتاد

از تندباد حادثه دیدند هر طرف سروی به سر درآمد و نخلی ز پا فتاد